ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Όταν στις τηλεοπτικές σας οθόνες παρακολουθείτε φρικιαστικές εικόνες με οδοφράγματα από πτώματα-θύματα του σεισμού ή συμμετέχετε -και σωστά θα κάνετε- σε τηλεοπτικούς μαραθώνιους για την Αϊτή, να θυμάστε ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με μια φυσική καταστροφή: πρόκειται για το τραγικό τέλος ενός κοινωνικού πειράματος που ξεκίνησε εδώ και δεκαετίες η λεγόμενη διεθνής κοινότητα και ο Εγκέλαδος απλώς το αποτελείωσε.
Με μαέστρο την Ουάσινγκτον, το νεοφιλελεύθερο πείραμα είχε στόχο να αποδείξει ότι ένας υπάκουος λαός μπορεί να συντηρηθεί τρώγοντας μπιφτέκια λάσπης. Δεν πρόκειται για υπερβολή: εδώ και δύο χρόνια οι περισσότεροι από τα 10 εκατ. των Αϊτινών δεν έχουν την πολυτέλεια να φάνε κανονικό φαγητό. Οι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχαν επιβάλει στην κυβέρνηση της Αϊτής να καταργήσει τους δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα, πράγμα που οδήγησε στην εξαφάνιση της τοπικής παραγωγής και στην εισαγωγή φτηνών δυτικών προϊόντων.
Όμως, πριν από 2 χρόνια οι τιμές των τροφίμων απογειώθηκαν διεθνώς, με αποτέλεσμα ένα πιάτο ρύζι να κοστίζει στο Πορτ Ο Πρενς 5 δολάρια. Καθώς ακόμη και για τους λίγους τυχερούς που βρίσκουν δουλειά ο μισθός δεν ξεπερνά τα 100 δολάρια τον μήνα, οι υπόλοιποι εφεύραν τα μπιφτέκια με λάσπη, αλάτι από τη θάλασσα και λίγο βούτυρο που ψήνονταν στον ήλιο.
Πίσω από την τιμωρία της Αϊτής και των κατοίκων της υπάρχει μεγάλη ιστορία. Η Αϊτή ήταν κάποτε το πλουσιότερο κράτος στο δυτικό ημισφαίριο, εξαιτίας του εμπορίου σκλάβων που μεταφέρονταν στο νησί από την Αφρική. Υπήρξε το πρώτο ανεξάρτητο κράτος στη Λατινική Αμερική και το πρώτο κράτος στον κόσμο που κυβερνήθηκε από μαύρους. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν χάρη στην επανάσταση των μαύρων σκλάβων και η οποία ξεκίνησε το 1791, δύο μόλις χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση.
Οι επαναστάτες νίκησαν τους στρατηγούς του Ναπολέοντα, γεγονός που η Γαλλία δεν τους συγχώρησε ποτέ. Από το 1825 έως το 1947 το Παρίσι ανάγκαζε την Αϊτή να πληρώνει ετήσια αποζημίωση για τα χαμένα κέρδη των Γάλλων δουλεμπόρων. Αυτά μέχρι το 1947. Μετά ανέλαβαν οι Αμερικανοί...
Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οι ΗΠΑ υποστήριξαν τον δικτάτορα Ντιβαλιέ και αργότερα τον γιο του, που δολοφόνησαν πάνω από 60.000 αντικαθεστωτικούς. Το 1991, μετά από 28 χρόνια στυγνής δικτατορίας, οι Αϊτινοί εξέλεξαν πρόεδρο τον ιερέα Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ, ο οποίος όμως δίσταζε να ακολουθήσει τις επιταγές της Ουάσινγκτον και ανατράπηκε από τον στρατό και τον πατέρα Μπους. Η χώρα βυθίστηκε ξανά στο χάος μέχρι το 2004, όταν ο Αριστίντ ξαναγύρισε στην εξουσία, για να απαχθεί αμέσως μετά και να απομακρυνθεί από το νησί υπό τις ευλογίες του υιού Μπους. Ακόμη κι αν ήθελαν να κάνουν κάτι καλό, οι επόμενοι Πρόεδροι δεν είχαν καμία όρεξη να έχουν την τύχη του Αριστίντ. Για να δώσει βοήθεια στη χώρα, που εν τω μεταξύ είχε στις πλάτες της ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος (δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι), το ΔΝΤ επέβαλε τη νεοφιλελεύθερη συνταγή.. Από τα σχολεία μέχρι τα νοσοκομεία, όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες καταργήθηκαν. Σε όλη την Αϊτή υπάρχουν μόνο δύο σταθμοί Πυροσβεστικής.. Λόγω της φτώχειας, οι κάτοικοι έμεναν σε παραπήγματα και τενεκεδουπόλεις, που με το σεισμό κατέρρευσαν σαν τραπουλόχαρτα. Δεν υπήρχαν πλέον ούτε πυροσβέστες να τους απεγκλωβίσουν από τα συντρίμμια ούτε νοσοκομεία για να τους περιθάλψουν...
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
«Η Ν.Δ. και ο Καραμανλής άσκησαν αγοραίες πολιτικές...»
Ο Στέφανος Τζουμάκας στον Κόσμο του Επενδυτή
Συνέντευξη στον Λάμπρο Καλαρρύτη
Χειμαρρώδης, χωρίς να μασάει τα λόγια του, ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών Στέφανος Τζουμάκας μιλάει σκληρά για την κυβέρνηση της Ν.Δ., βρίσκει αναλογίες με τη διακυβέρνηση Σημίτη, εξηγεί γιατί συγκρούστηκε τότε και καταθέτει τι περιμένει από μία νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου.
Στο παρελθόν είχατε συγκρουστεί με το κόμμα σας, διαφωνώντας με συγκεκριμένες πολιτικές. Τι διαφορετικό περιμένετε από το σημερινό ΠΑΣΟΚ σε επίπεδο διακυβέρνησης, αν κερδίσει τις εκλογές;
Οι δημόσιες διαφωνίες μου -γιατί υπήρχαν και εσωτερικές- αφορούσαν θέματα ουσίας. Διαφωνούσα γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχε υποκατάσταση της πολιτικής, είτε με τρέχοντα μέτρα χωρίς συνοχή και σχέδιο είτε με τη διοίκηση, επειδή άλλες φορές υπήρχε ρητορική χωρίς έμπρακτη υλοποίηση, δηλαδή πολιτική χωρίς αρχές, και επίσης διότι κυρίαρχες ηγετικές ομάδες λειτουργούσαν στη λογική του κυβερνητισμού και της εξουσίας, όπου την πολιτική χάραζαν άλλα κέντρα δύναμης στη χώρα...
Είχατε και καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα ενστάσεις...
Ναι. Για τις συντηρητικές όψεις της οικονομικής πολιτικής σε βάρος της ανάπτυξης και υπέρ παρασιτικών δραστηριοτήτων και σε βάρος της καινοτομίας, της τεχνολογικής και παραγωγικής βάσης. Γιατί κύριο χαρακτηριστικό ήταν η λογική της αυτορρύθμισης στην οικονομία, στις αγορές, στην εργασία. Υπήρχε επίσης αφόρητη δημοσιονομική φιλολογία σε βάρος όλων των δεικτών της οικονομίας και προώθηση της χάρτινης οικονομίας σε βάρος της πραγματικής, κατάφωρα άνιση μεταφορά πλούτου από τις δυνάμεις της εργασίας στις δυνάμεις του κεφαλαίου, θεσμοθέτηση εργασιακών ρυθμίσεων νεοφιλελεύθερου προσανατολισμού και μη τήρηση αρχών από στελέχη της κυβέρνησης, της Αυτοδιοίκησης και των συνδικάτων, χωρίς συνέπειες.
Να υποθέσω ότι τώρα περιμένετε τα αντίθετα...
Η νέα διακυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου θα είναι προοδευτική με βάση το δημόσιο και το γενικό συμφέρον, όπου τα δίκτυα του παρασιτισμού και της κερδοσκοπίας δεν θα έχουν θέση. Θα έχει κατεύθυνση τη βιώσιμη, την αειφόρο ανάπτυξη, την παραγωγή, την εργασία, την αναδιανομή του πλούτου, με βάση τα δικαιώματα του παραγωγού και του εργαζόμενου. Θα είναι κοινωνική στη βάση των προτεραιοτήτων για μια ριζοσπαστική εκπαιδευτική πολιτική, για ένα νέο σύστημα υγείας και ασφάλισης και πολιτικά προοδευτική, με ριζικές αλλαγές στον εκλογικό νόμο, στην Αυτοδιοίκηση, στους συνεταιρισμούς, στη δημόσια διοίκηση, στο πλαίσιο για την προστασία του περιβάλλοντος, τη διαφάνεια, την ισονομία. Θα προωθηθεί άμεσα ο εκδημοκρατισμός του πλαισίου για την αυτονομία της πολιτικής, για την αποτροπή εξωθεσμικών κέντρων από το να χειραγωγούν και να υποκαθιστούν τις λειτουργίες της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.
Κρίνοντας τη διαδρομή της Ν.Δ., εκ των υστέρων, ποιος ή τι εκτιμάτε ότι ευθύνεται για την «πτώση» της; Ο Καραμανλής, οι «άλλοι», αντικειμενικές δυσκολίες;
Η Ν.Δ. και ο Κ. Καραμανλής δεν έκαναν κανένα λάθος. Άσκησαν νεοφιλελεύθερες και αγοραίες πολιτικές. Οργάνωσαν έμπρακτα την αυτορρύθμιση στην πραγματική οικονομία και έκλεισαν πλέον των 4.000 επιχειρήσεων. Έφεραν τη χώρα τελευταία στις εξαγωγές. Με υψηλή ανεργία και χαμηλά εισοδήματα σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Προκάλεσαν δημοσιονομική κρίση με τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, τη σπατάλη και την υπερχρέωση τομέων του Δημοσίου. Έφεραν τη χώρα δεύτερη σε φτώχεια στην Ε.Ε. και πρώτη -παγκόσμια- σε ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και την παιδεία και στο επίπεδο της πολιτικής δημοκρατίας συμπορεύτηκαν και τώρα σύρονται στην κατάρρευση από τις δυνάμεις του παρασιτικού και κερδοσκοπικού κεφαλαίου, που ελέγχουν τα ιδιωτικά ΜΜΕ.
Και μετά...
Και μετά... δεν ήλθαν οι... μέλισσες. Η διαφθορά, η διαπλοκή, η πολιτική παρακμή της Ν.Δ., είναι αποτέλεσμα των αγοραίων, αντιδημοκρατικών και χωρίς αρχές πολιτικών της ηγεσίας της Ν.Δ. Με τη νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εν μέσω της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, αρχίζει ξανά η αλλαγή από τον νότο της Ευρώπης. Θα ακολουθήσει η κατάρρευση και άλλων δεξιών και νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων. Η ανάληψη του βάρους και των ευθυνών για την έξοδο από την κρίση θα είναι υπόθεση των σοσιαλιστικών κομμάτων και των Ευρωπαίων πολιτών.
Συνέντευξη στον Λάμπρο Καλαρρύτη
Χειμαρρώδης, χωρίς να μασάει τα λόγια του, ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών Στέφανος Τζουμάκας μιλάει σκληρά για την κυβέρνηση της Ν.Δ., βρίσκει αναλογίες με τη διακυβέρνηση Σημίτη, εξηγεί γιατί συγκρούστηκε τότε και καταθέτει τι περιμένει από μία νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου.
Στο παρελθόν είχατε συγκρουστεί με το κόμμα σας, διαφωνώντας με συγκεκριμένες πολιτικές. Τι διαφορετικό περιμένετε από το σημερινό ΠΑΣΟΚ σε επίπεδο διακυβέρνησης, αν κερδίσει τις εκλογές;
Οι δημόσιες διαφωνίες μου -γιατί υπήρχαν και εσωτερικές- αφορούσαν θέματα ουσίας. Διαφωνούσα γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχε υποκατάσταση της πολιτικής, είτε με τρέχοντα μέτρα χωρίς συνοχή και σχέδιο είτε με τη διοίκηση, επειδή άλλες φορές υπήρχε ρητορική χωρίς έμπρακτη υλοποίηση, δηλαδή πολιτική χωρίς αρχές, και επίσης διότι κυρίαρχες ηγετικές ομάδες λειτουργούσαν στη λογική του κυβερνητισμού και της εξουσίας, όπου την πολιτική χάραζαν άλλα κέντρα δύναμης στη χώρα...
Είχατε και καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα ενστάσεις...
Ναι. Για τις συντηρητικές όψεις της οικονομικής πολιτικής σε βάρος της ανάπτυξης και υπέρ παρασιτικών δραστηριοτήτων και σε βάρος της καινοτομίας, της τεχνολογικής και παραγωγικής βάσης. Γιατί κύριο χαρακτηριστικό ήταν η λογική της αυτορρύθμισης στην οικονομία, στις αγορές, στην εργασία. Υπήρχε επίσης αφόρητη δημοσιονομική φιλολογία σε βάρος όλων των δεικτών της οικονομίας και προώθηση της χάρτινης οικονομίας σε βάρος της πραγματικής, κατάφωρα άνιση μεταφορά πλούτου από τις δυνάμεις της εργασίας στις δυνάμεις του κεφαλαίου, θεσμοθέτηση εργασιακών ρυθμίσεων νεοφιλελεύθερου προσανατολισμού και μη τήρηση αρχών από στελέχη της κυβέρνησης, της Αυτοδιοίκησης και των συνδικάτων, χωρίς συνέπειες.
Να υποθέσω ότι τώρα περιμένετε τα αντίθετα...
Η νέα διακυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου θα είναι προοδευτική με βάση το δημόσιο και το γενικό συμφέρον, όπου τα δίκτυα του παρασιτισμού και της κερδοσκοπίας δεν θα έχουν θέση. Θα έχει κατεύθυνση τη βιώσιμη, την αειφόρο ανάπτυξη, την παραγωγή, την εργασία, την αναδιανομή του πλούτου, με βάση τα δικαιώματα του παραγωγού και του εργαζόμενου. Θα είναι κοινωνική στη βάση των προτεραιοτήτων για μια ριζοσπαστική εκπαιδευτική πολιτική, για ένα νέο σύστημα υγείας και ασφάλισης και πολιτικά προοδευτική, με ριζικές αλλαγές στον εκλογικό νόμο, στην Αυτοδιοίκηση, στους συνεταιρισμούς, στη δημόσια διοίκηση, στο πλαίσιο για την προστασία του περιβάλλοντος, τη διαφάνεια, την ισονομία. Θα προωθηθεί άμεσα ο εκδημοκρατισμός του πλαισίου για την αυτονομία της πολιτικής, για την αποτροπή εξωθεσμικών κέντρων από το να χειραγωγούν και να υποκαθιστούν τις λειτουργίες της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.
Κρίνοντας τη διαδρομή της Ν.Δ., εκ των υστέρων, ποιος ή τι εκτιμάτε ότι ευθύνεται για την «πτώση» της; Ο Καραμανλής, οι «άλλοι», αντικειμενικές δυσκολίες;
Η Ν.Δ. και ο Κ. Καραμανλής δεν έκαναν κανένα λάθος. Άσκησαν νεοφιλελεύθερες και αγοραίες πολιτικές. Οργάνωσαν έμπρακτα την αυτορρύθμιση στην πραγματική οικονομία και έκλεισαν πλέον των 4.000 επιχειρήσεων. Έφεραν τη χώρα τελευταία στις εξαγωγές. Με υψηλή ανεργία και χαμηλά εισοδήματα σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Προκάλεσαν δημοσιονομική κρίση με τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, τη σπατάλη και την υπερχρέωση τομέων του Δημοσίου. Έφεραν τη χώρα δεύτερη σε φτώχεια στην Ε.Ε. και πρώτη -παγκόσμια- σε ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και την παιδεία και στο επίπεδο της πολιτικής δημοκρατίας συμπορεύτηκαν και τώρα σύρονται στην κατάρρευση από τις δυνάμεις του παρασιτικού και κερδοσκοπικού κεφαλαίου, που ελέγχουν τα ιδιωτικά ΜΜΕ.
Και μετά...
Και μετά... δεν ήλθαν οι... μέλισσες. Η διαφθορά, η διαπλοκή, η πολιτική παρακμή της Ν.Δ., είναι αποτέλεσμα των αγοραίων, αντιδημοκρατικών και χωρίς αρχές πολιτικών της ηγεσίας της Ν.Δ. Με τη νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εν μέσω της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, αρχίζει ξανά η αλλαγή από τον νότο της Ευρώπης. Θα ακολουθήσει η κατάρρευση και άλλων δεξιών και νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων. Η ανάληψη του βάρους και των ευθυνών για την έξοδο από την κρίση θα είναι υπόθεση των σοσιαλιστικών κομμάτων και των Ευρωπαίων πολιτών.
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009
Στέφανος Τζουμάκας - «Η ΝΔ και δεν ήθελε και δεν μπορούσε»
Ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθήνας Στέφανος Τζουμάκας
Το in.gr απευθύνει ερωτήσεις σε υποψηφίους που διεκδικούν την ψήφο μας στις 4 Οκτωβρίου. Ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών Στέφανος Τζουμάκας τονίζει ότι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και δεν ήθελαν και δεν μπορούσαν, ενώ λέει ότι κατά το παρελθόν ηγετικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ άσκησαν συντηρητικές πολιτικές με αρνητικά αποτελέσματα.
Αναπτύσοντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία και την κοινωνία, ο Γ.Παπανδρέου έχει πει επανειλημμένα ότι χρήματα υπάρχουν. Τελικά, πού βρίσκονται αυτά τα χρήματα και γιατί δεν μπορούσαν να τα βρουν οι κυβερνήσεις της ΝΔ;
«Πρώτον: Φέτος τα χρήματα που δεν εισπράχθηκαν για τα δημόσια ταμεία της χώρας ήταν 18 δισ. από φοροδιαφυγή. Στα 4 ευρώ που παρήγαγε η χώρα, φορολογήθηκε μόνο το 1. Αναφορικά με την εισφοροδιαφυγή, η εργοδοσία δεν κατέβαλε στα ασφαλιστικά ταμεία 7,5 δις ευρώ.
«Από τις φοροαπαλλαγές των μεγαλών επιχειρήσεων, οι οποίες δεν πραγματοποίησαν επενδύσεις, δεν εισπράχθηκαν 5 δις ευρώ. Από την κατάργηση της λίστας φαρμάκων, 3 δις ευρώ. Συνολικά περίπου 35 δις ευρώ, από τα οποία η κυβέρνηση μπορούσε να έχει εισπράξει τα 7,5 - 8 δις ευρώ. Χρήματα που δήλωνε ότι της ήταν απαραίτητα για να κλείσει τις δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό.
«Δεύτερον: Χρήματα ξέρουμε όλοι ότι μπορούμε να βρούμε από τρεις πηγές: Ή η χώρα να έχει ανάπτυξη και να παράγει πλούτο ή να έχει σωστό φορολογικό σύστημα που θα αποδίδει πόρους ή να διαθέτει τράπεζα και νόμισμα για την εξοικονόμηση χρημάτων. Όσον αφορά την τράπεζα εμείς έχουμε κοινό νόμισμα το ευρώ.
» Το ΠΑΣΟΚ θέλει να πετύχει συνδυασμό ανάπτυξης και δίκαιας φορολόγησης. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και δεν ήθελαν και δεν μπορούσαν. Δεν ήθελαν γιατί είναι η παράταξη εξυπηρέτησης των εχόντων και δεν μπορούσαν γιατί με την αγοραία πολιτική τους διέλυσαν τις δημόσιες αρχές που θα έφερναν σε πέρας με επιτυχία το έργο του συγκεκριμένου τομέα».
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι να εμπιστευθούν ξανά το ΠΑΣΟΚ, όμως φοβούνται τον κακό εαυτό του. Ποια είναι τα λάθη του παρελθόντος που δεν πρέπει να επαναληφθούν στο μέλλον;
«Δεν είμαι σύμφωνος με τη θεωρία των λαθών. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έχουν συμβάλλει σε μεγάλα επιτεύγματα για τη χώρα.
» Ωστόσο σε περιόδους, όπου οι ηγετικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ άλλαξαν πολιτική, άσκησαν συντηρητικές πολιτικές στην οικονομία, στη δημόσια διοίκηση και στην κοινωνία, τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά. Και αυτά φαίνονται ως λάθη. Είναι θέμα πολιτικών αρχών και πολιτικών προτεραιοτήτων.
» Δε συμφωνώ με μια φιλολογία περί καλών και κακών εαυτών που δεν έχει πολιτικούς προσδιορισμούς. Συγκεκριμένα, όταν δεν ασκήθηκε πολιτική στην πραγματική οικονομία, σημαντικό μέρος κατέλαβε η χάρτινη οικονομία. Όταν δεν ασκήθηκε σωστή πολιτική στην φορολογία, αυτό είχε επιπτώσεις στις κοινωνικές δαπάνες. Όταν δεν ασκήθηκαν σωστές επιλογές στην παιδεία, είχαμε χαμηλό γνωσιολογικό επίπεδο στο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.
» Ξεκινάμε μια νέα περίοδο στις 5 Οκτωβρίου, όπου κεντρικές επιδιώξεις μας είναι η ανάπτυξη, η πραγματική οικονομία, η δίκαιη φορολογία, η δίκαιη αναδιανομή του εθνικού πλούτου και η αυτονομία στην πολιτική».
Θα έχουν όλα τα στελέχη την ίδια ευκαιρία για μια θέση σε μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με δεδομένη την προειδοποίηση του Γ.Παπανδρέου προς κάποιους να μην ράβουν κοστούμια; Σε ποιους απευθυνόταν;
«Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν δυνατότητες και δεν αναζητούν ευκαιρίες. Ως εκ τούτου, μπορούν να συμβάλλουν μαζί με τους πολίτες στη νέα προσπάθεια. Ο Γ.Παπανδρέου θέτει ως προεξέχον θέμα την πολιτική, και κατά τη γνώμη μου προέχει η προοδευτική πολιτική. Προέχουν οι κοινωνικές αρχές, η πολιτική αυτονομία των στελεχών, προέχουν οι δυνατότητες. Δεν προέχει η λογική των αξιωμάτων και των αξιωματούχων».
Για ποιους λόγους πρέπει ο πολίτης στις 4 Οκτωβρίου να εμπιστευθεί ξανά το ΠΑΣΟΚ;
«Το ΠΑΣΟΚ προτείνει εναλλακτική λύση μέσω μιας σειράς στρατηγικών επιλογών και μέτρων πολιτικής για την βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη, την πράσινη ανάπτυξη που μπορεί να δώσει δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.
» Προτείνει την ενεργειακή ανεξαρτησία με ήπιες μορφές ενέργειας, την ανακύκλωση, την προώθηση των νέων τεχνολογιών και της καινοτομίας. Ενισχύει σύγχρονες επιχειρήσεις με ισχυρή τεχνολογική βάση και ποιότητα.
» Θα εφαρμόσει την πραγματική οικονομία, τη δίκαιη φορολογία, τη δίκαιη αναδιανομή του εθνικού πλούτου και την αυτονομία στην πολιτική. Επίσης, την αλλαγή του εκλογικού νόμου και του θεσμικού πλαισίου για την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση και την αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις».
Ποιες θα είναι οι πρώτες προτεραιότητες του Στ.Τζουμάκα, εάν εκλεγεί βουλευτής;
«Επιμονή σε μια προοδευτική και δημοκρατική πολιτική. Για τη χώρα, για την Ευρώπη και σε διεθνή κλίμακα. Τα προβλήματα είναι κοινά και το διεθνές περιβάλλον είναι στο διπλανό μας supermarket, είναι στο internet. Στο λεκανοπέδιο οι πολίτες έχουν συγκεκριμένα προβλήματα.
» Η βελτίωση του εισοδήματος. Ένα μεγάλο μέρος ζει κάτω απο το όριο της φτώχιας και έχει υποβαθμισμένο εισόδημα, η ανεργία σε ορισμένες περιοχές είναι εξαιρετικά υψηλή, η μείωση της αγοραστικής τους δύναμης έχει εκτεταμένο χαρακτήρα.
» Αντιμετωπίζουν έλλειψη εισοδήματος για δαπάνες της παραπαιδείας που υποκαθιστά τη δημόσια εκπαίδευση, έλλειψη εισοδήματος για δαπάνες στα ιατρικά διαγνωστικά κέντρα που υποκαθιστούν το εθνικό σύστημα υγείας, τα καρτέλ και τις μονοπωλιακές πρακτικές κερδοσκοπίας σε σημαντικούς κλάδους της οικονομίας.
» Η αξιοπρεπής εργασία. Οι πολίτες βιώνουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, πρακτικές περιοδικής εργασίας, εργασίας που προέρχεται από κοινοτικά προγράμματα σχεδιασμένα για άλλο σκοπό (τύπου stage).
» Η ποιότητα της ζωής. Έντονο είναι το πρόβλημα της ρύπανσης. Δεν ξεχνούμε ότι το αυτοκίνητο είναι ο δεύτερος παράγοντας ρύπανσης στις πόλεις και στη χώρα, μετά από τη χρήση καυσίμων στις επιχειρήσεις. Οι πολίτες απαιτούν καθαρό περιβάλλον και ποιότητα ζωής».
Ν.Σ.
Newsroom ΔΟΛ
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ «Αυτονομία στην πολιτική και όχι τηλεβουλευτές»
Η ανάπτυξη, η αναδιανομή του πλούτου και το δίκαιο φορολογικό σύστημα αποτελούν, σύμφωνα με τον κ. Στ. Τζουμάκα, υποψήφιο βουλευτή της Β΄ Αθηνών του ΠαΣοΚ, τον κορμό της εναλλακτικής λύσης για να βγει ο τόπος από την κρίση. Χαρακτηρίζει κινδυνολογία την εμμονή της ΝΔ μόνο στο πρόβλημα του δημοσίου χρέους και ελλείμματος, θυμίζοντας ότι όλες οι χώρες δανείζονται, «σημασία έχει να έχουν σχέδιο και σωστή δημοσιονομική πολιτική και όχι κυβερνήσεις που δεν μπορούν να εισπράξουν ούτε τον ΦΠΑ». Και πιστεύει ότι «την αλλαγή θα τη φέρουμε ξανά από τον Νότο, και θα έρθει και η σειρά τόσο της κυρίαςΜέρκελ όσο και του κ. Σαρκοζί».- Εχετε δηλώσει κατ΄ επανάληψη ότι η οικονομία και η αγορά έχουν κυριαρχήσει στα πράγματα της Ελλάδας. Ποιες θεωρείτε προϋποθέσεις για να κυριαρχήσουν η πολιτική και η κοινωνία;
«Πρώτη προϋπόθεση να αλλάξει κυβέρνηση η χώρα. Η νέα κυβέρνηση θα έχει μια συνολική οικονομική πολιτική. Κυρίαρχη πολιτική θα είναι η ανάπτυξη, δευτερεύουσα η διαχείριση της δημοσιονομικής κρίσης. Οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν ήδη τοποθετηθεί υπέρ της ανάπτυξης, των επενδύσεων, της παραγωγής και των θέσεων εργασίας. Οι συντηρητικές δυνάμεις συνεχίζουν να μιλούν μόνο για το χρέος και το έλλειμμα. Η οικονομία μετρείται με τριάντα και πλέον δείκτες και όχι μόνο με το χρέος και το έλλειμμα. Γέμισε η χώρα από μικρούς Αλμού νια, όταν είμαστε η τελευταία χώρα σε εξαγωγές και έχουμε μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, από την πέμπτη θέση που είχαμε».
- Υπάρχει μία φωτογραφία στην ιστοσελίδα σας με ένα σύνθημα γραμμένο σε τοίχο: «Κανένας δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται». Ποια λάθη του δεν πρέπει να ξεχάσει το ΠαΣοΚ για να μην τα επαναλάβει;
«Οι κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ καθόριζαν τις πολιτικές με βάση τις ηγετικές ομάδες που κυριαρχούσαν, τόσο στην ηγεσία του κόμματος όσο και στην ηγεσία της κυβέρνησης. Η θεωρία των λαθών δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ανάλογα με το σχέδιο της εκάστοτε ηγεσίας εφαρμόζονται αντίστοιχες πολιτικές, αντίστοιχες προτεραιότητες και μέτρα πολιτικής. Χρειαζόμαστε αυτονομία στην πολιτική και όχι τηλεπεριφέρειες και τηλεβουλευτές, χρειαζόμαστε αποκέντρωση και νέο μοντέλο ανάπτυξης, βιώσιμης και αειφόρου».
- Πού θα βρείτε τα χρήματα για την υλοποίηση του σχεδίου σας για την έξοδο από την κρίση; Φορολόγηση, δανεισμός ή κάποια άλλη πηγή εσόδων;
«Για να βρει κανείς χρήματα ή πρέπει να έχει ανάπτυξη και να παράγει πλούτο ή να έχει σωστό φορολογικό σύστημα που θα αποδίδει πόρους ή θα διαθέτει τράπεζα και νόμισμα για την εξοικονόμηση χρημάτων. Εμείς θέλουμε έναν συνδυασμό ανάπτυξης και δίκαιης φορολόγησης. Και όσον αφορά το ευρώ και το χρέος της χώρας, έχουμε τη δυνατότητα για μια νέα διαπραγμάτευση. Ολες οι χώρες δανείζονται, σημασία έχει να έχουν σχέδιο και σωστή δημοσιονομική πολιτική και όχι κυβερνήσεις που δεν μπορούν να εισπράξουν ούτε τον ΦΠΑ». - Ζητώντας σταυρό ως υποψήφιος, ποια υπόσχεση δίνετε για την επόμενη ημέρα εφόσον εκλεγείτε βουλευτής;
«Επιμονή σε μια προοδευτική και δημοκρατική πολιτική. Για τη χώρα, για την Ευρώπη και σε διεθνή κλίμακα. Το 2008 ο πλούτος της πραγματικής οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν 60 τρισ. δολάρια και ο χάρτινος πλούτος ήταν 520 τρισ. δολάρια. Δηλαδή, η μεγαλύτερη οικονομική, πολιτική και κοινωνική απάτη στην έναρξη του 21ου αιώνα. Ως αποτέλεσμα της στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού, της αυτορρύθμισης στην οικονομία, στις αγορές και στην εργασία. Την αλλαγή θα τη φέρουμε ξανά από τον Νότο, και θα έρθει και η σειρά τόσο της κυρίας Μέρκελ όσο και του κ. Σαρκοζί».
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
Στέφανος Τζουμάκας
Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη του 1974,
35 χρόνια μετά.
Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη το 1974 αποτέλεσε και διαμόρφωσε:
Την αυθεντική έκφραση του ριζοσπαστισμού του λαϊκού κινήματος που σφυρηλατήθηκε στην αντίσταση ,με αποκορύφωμα την κατάληψη τη Νομικής και την εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Ακολούθησε η προδοσία της Κύπρου και η κατάρρευση της επτάχρονης χούντας. Στην ουσία οι αρχές και οι στόχοι της 3ης του Σεπτέμβρη, είχαν γραφεί κατά τη διάρκεια του αγώνα, στην εξορία, στις φυλακές, στη παρανομία, στις κινητοποιήσεις και στην ανατρεπτική δράση.
Τη ρήξη με το προ-δικτατορικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κατεστημένο και την απαρχή μιας πολιτικής αναγέννησης στη χώρα - από το λαογέννητο κίνημα του ΠΑΣΟΚ- που ανέδειξε στο δημόσιο βίο νέες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις από αγωνιστές, με συνείδηση, αρχές και αξίες.
Τη πρωτοποριακή και πρωτόγνωρη δυνατότητα με το ΠΑΣΟΚ ως φορέα, για τη συνειδητή διάδοση και επιλογή σοσιαλιστικών ιδεών και αρχών σε μαζική κλίμακα, από μια ιστορική συμμαχία των γενιών της εθνικής αντίστασης, του 114, της αντιδικτατορικής αντίστασης, του πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης.
Καταλυτική ήταν η συμβολή και ο ρόλος του Αδρέα Παπανδρέου για την επιλογή: Σοσιαλιστικό Κίνημα. Προηγήθηκαν έντονες συζητήσεις και διαμάχες. Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του ’74, η χώρα ήταν σε εθνική κρίση και η νόθα μεταπολίτευση ήταν αντίθετη με τις προσδοκίες και τους αγώνες του ελληνικού λαού και της νεολαίας.
Εκείνη την ιστορική περίοδο, υπήρχε μια έντονη συμπύκνωση ελπίδων, αγωνίας, απαίτησης για έμπρακτη άσκηση της συνέχειας των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων, με επιλογές που θα οδηγούσαν τη χώρα σε μια νέα πορεία, με ριζικές αλλαγές και ουσιώδες δημοκρατικούς κανόνες.
Υπήρχαν και δυνάμεις που θεωρούσαν ότι η ίδρυση μιας δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης, χωρίς σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές αρχές και στόχους, θα αρκούσε για εκείνη την περίοδο.
Εμπνευστήκαμε, αγωνιστήκαμε με τον Α.Παπανδρέου και από ιστορικά πρόσωπα που αποτέλεσαν ηθικό και πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα.
ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Λαός οργανώσαμε και αγωνιστήκαμε για ένα νικηφόρο ρεύμα πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας. Δεν έγινε από μόνο του. Βέβαια με τους όρους και τις προϋποθέσεις εκείνης της περιόδου.
Η αυτό -οργάνωση ήταν μια από τις ιδρυτικές ριζοσπαστικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ . Δηλαδή όταν έχουμε τη πρακτική παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες δραστηριοποιούνται με λογικές συντήρησης και στερεότυπων από άλλες περιόδους και δεν αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις, οι πολίτες τι πρέπει να κάνουν; Να αυτό οργανωθούν και να δράσουν.
Το ΠΑΣΟΚ ακόμη είπε : είμαστε κίνημα, όχι κόμμα. Μετά άλλο αν ορισμένες φορές ,έγινε κόμμα του κράτους με μηχανισμούς αξιωματούχων σε βάρος της προοδευτικής πολιτικής.
Το ΠΑΣΟΚ συντάχθηκε –από την ίδρυση του – με τη λογική των κινημάτων .Είπε ότι η δημοκρατία, η κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν είναι μόνο το Κοινοβούλιο. Ότι βασίζεται η δημοκρατία και στην Αυτοδιοίκηση , στα Συνδικάτα ,στα κόμματα και στις κοινωνικές οργανώσεις.
Τα κόμματα της μιας τάξης ήταν μιας άλλης περιόδου. Διαμορφώνονται πια συμμαχίες τάξεων και στρωμάτων κι αυτό ήταν αποτέλεσμα των κινημάτων που αναπτύσσονταν σε όλο τον κόσμο.
Οι στρατηγικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ ,τόσο με τη υιοθέτηση της Εθνικής Λαικής Ενότητας όσο και της επιλογής για το Μπλοκ των Κοινωνικών Δυνάμεων της Αλλαγής , οδήγησε στη διαμόρφωση των μεγάλων συμμαχιών. Είναι από τις επιτυχείς στρατηγικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ, πού στην εκστρατεία του 81 υιοθέτησε τα συνθήματα < Αλλαγή !> και του Μάη 68 :<Εδώ και τώρα!>.
Σε αντίθεση με τις κοινωνικές συμμαχίες ,οι πολιτικές συνεργασίες δεν ευδοκίμησαν, δεν ήταν επιτυχείς. Οι πολιτικές συνεργασίες που δοκιμάστηκαν και σε άλλες χώρες-πλην εξαιρέσεων- δεν ευοδώθηκαν.
Η ισότητα και η ισοτιμία των δύο φύλων και οι μεγάλες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο ,ήταν αποτέλεσμα των κινημάτων εκείνης της περιόδου ,αλλά και νέων κινημάτων για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών ,χωρίς διακρίσεις.
Η αποδοχή των μεταναστών και ο αγώνας ενάντια στη ξενοφοβία και το ρατσισμό που συνεχίζουμε αδιάκοπα ως ΠΑΣΟΚ, είχε τεθεί ως σοβαρό θέμα τότε στη κεντρική Ευρώπη. Γιατί αναπτυσσόταν ήδη από τότε το τριτοκοσμικό μοντέλο, για μια ‘’δεύτερη’’ εργατική τάξη από τρίτες χώρες, για συγκεκριμένες και υποβαθμισμένες δραστηριότητες, στο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο των χωρών που ήδη ήταν ανεπτυγμένες η σε τροχιά ανάπτυξης.
Οι παραδοσιακές πολιτικές έχουν κοντά πόδια, είναι μικρός ο κύκλος τους και μ’ αυτή την έννοια υπάρχει διαρκής εξέλιξη και πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε, να μελετάμε, να ακούμε διεθνώς, να ανταλλάσουμε εμπειρίες, γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι ένα κίνημα με διεθνείς αναφορές και προεκτάσεις. Αφορούσε και αφορά σε όλους .
Για αυτό και το ΠΑΣΟΚ στις ιδεολογικές του αρχές υιοθέτησε την κοινωνική απελευθέρωση , την κοινωνική χειραφέτηση ,τη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Η πορεία ήταν συναρπαστική, οδήγησε στη μεγαλειώδη νίκη το 1981, για τη μεγάλη αλλαγή, μέσα απ’ τη χειραφέτηση εκατομμυρίων ελλήνων , τη συμπόρευση και την ενότητα σε μια προοδευτική και ριζοσπαστική κατεύθυνση.
Με τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, την πρώτη οκταετία, η χώρα κατέκτησε και γνώρισε, με το ΠΑΣΟΚ, μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, την κατάργηση των στεγανών, την άμβλυνση των ανισοτήτων , τη δικαίωση των αγώνων του ελληνικού λαού και την είσοδο εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων, από το περιθώριο, στο δρόμο προς την ευημερία.
Με τις κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη, της τελευταίας οκταετίας, πετύχαμε, ως χώρα, τη συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. και την ένταξη στη ζώνη του Ευρώ, τις μεγάλες υποδομές και τα έργα, τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.
Αυτή η διαδρομή ετέθη, πολλές φορές, υπό κρίση. Χαρακτηρίζεται από μεγάλες εντάσεις και διαφωνίες, γιατί κάθε φορά οι εξελίξεις, διεθνείς και εσωτερικές, έθεταν θέματα επαναπροσδιορισμών, διορθωτικής πορείας, αναθεώρησης επιλογών και επιλογή νέων προσανατολισμών.
Σ’ αυτήν την πορεία, το ΠΑΣΟΚ διήλθε περιόδους ακμής, έθεσε τη σφραγίδα του στη χώρα, αλλά υπήρχαν και φαινόμενα συντηρητικο-ποίησης, υποχώρησης σε αρχές και σε βασικές θέσεις.
Υπήρχαν φαινόμενα και παρακμής, γιατί υποκαταστάθηκε η πολιτική από τη λογική της εξουσίας, γιατί υποκαταστάθηκε η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη από τη λογική των μονεταριστικών αντιλήψεων και της χάρτινης οικονομίας .
Η λογική της αγοράς χωρίς κανόνες, οι αντιλήψεις της αυτορύθμισης της οικονομίας, η λογική της υποταγής της Πολιτικής σε εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών, δεν ήταν επιλογές ούτε του παραγωγικού κεφαλαίου της χώρας.
Το παρασιτικό κεφάλαιο συνδέθηκε με παρακμιακά και εκφυλιστικά φαινόμενα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, ως αποτέλεσμα επιλογών, σε πολιτικές και σε πρόσωπα, που δεν είχαν ως βάση την ιστορική φυσιογνωμία που είχε εμπεδώσει το ΠΑΣΟΚ, ως ένα νέο σοσιαλιστικό κίνημα, σε μια χώρα με τραυματικές εμπειρίες και με ανώμαλη πολιτική περίοδο δεκαετιών.
Παρά ταύτα, επειδή το ΠΑΣΟΚ διέθετε και διαθέτει αστείρευτες δυνάμεις γνησιότητας και αυθεντικότητας σε αξίες και αρχές, οδηγούσε πάντα με νέα ορμή σε υπέρβαση αυτών των αρνητικών φαινομένων και σε νέες νίκες και αυτό προοιωνίζεται και για το παρόν και για το μέλλον, με την ανανέωση και σε ιδεολογικούς και πολιτικούς επαναπροσδιορισμούς, ως δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κίνημα, ως εκφραστής των οραμάτων και των ελπίδων του ελληνικού λαού, δύναμη αλλαγών και δημιουργίας στη χώρα.
Μαζί με το λαό και την ελληνική κοινωνία, σε μια νέα δημιουργική πορεία.
Η διαδρομή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι άρρηκτα δεμένη με την αλλαγή πορείας της χώρας, με τα επιτεύγματα του λαού μας. Η Ελλάδα απέκτησε κύρος και διεθνή αναγνώριση, έχει σημαντική θέση στις αναπτυγμένες χώρες, ανέπτυξε υποδομές και θεσμούς, ασφαλώς με τη θέληση των ελλήνων πολιτών, αλλά και με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και με επίπονο έργο, που οδήγησαν σε επιτεύγματα, που δεν έγιναν από μόνα τους.
Το εκλογικό σώμα οδήγησε το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, δίνοντας δυο φορές την εντολή και τη δυνατότητα στη συντηρητική παράταξη για τη διακυβέρνηση της χώρας, με επικεφαλής τον Κ.Καραμανλή, που προεκλογικά εμφάνιζε ένα πρωτοφανή πολιτικό μεταμορφισμό, με ρητορικές για πολιτικές επιλογές που θα ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των πολιτών, για νέα επιτεύγματα.
Από τις επιλογές του, ως πρωθυπουργού, ο Κ.Καραμανλής ήδη καταγράφεται ως πολιτικός συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων επιλογών και μέτρων, με έντονη αναξιοπιστία και με δημαγωγικές αναφορές και διατυπώσεις, όπως: προσαρμογή, όπως: μεταρρύθμιση, με ακριβώς αντίθετο και αντιλαϊκό περιεχόμενο. Επιλογών και μέτρων που οδήγησαν τη χώρα -πριν τη διεθνή κρίση- σε κρίση στη πραγματική οικονομία ,σε δημοσιονομική κρίση, σε κρίση κοινωνική και σε πολιτική κρίση και ανικανότητα διακυβέρνησης
Οι έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές προτιμήσεις, ήδη εκφράζουν την αντίθεσή τους και έχουν απορρίψει τη συντηρητική παράταξη, που πέραν των άλλων ενεργεί συστηματικά, με όψεις πρωτοφανούς κομματισμού και επιδίωξης μιας αντιδημοκρατικής εξουσίας, παλαιοδεξιάς και νεοδεξιάς κοπής.
Το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια νέα ιστορική περίοδο, με ηγέτη τον Γιώργο Παπανδρέου, που έφερε πολλές νέες αντιλήψεις και ιδέες και επιλογές ανανέωσης στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και άποψη και θέσεις για μια άλλη πορεία της χώρας, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων. Οι θέσεις του για τη ανοικτή κοινωνία ,για την εκλογή όλων-και του αρχηγού- από τους πολίτες. Η δικαίωση της θέσης του για τη πράσινη ανάπτυξη. Οι διεθνείς παρεμβάσεις του –και μέσω της Διεθνούς- για μια δημοκρατική παγκόσμια διακυβέρνηση, για τη καθιέρωση ενός κοινού νομίσματος στην ανθρωπότητα και η ανάγκη για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, θεωρούνται πλέον αναγκαίες επιλογές.
Ο Γ.Παπανδρέου διατύπωσε επίσης βασικές στρατηγικές επαναπροσδιορισμού στην ελληνική κοινωνία και στο ΠΑΣΟΚ, όπως: η στροφή στην προοδευτική πολιτική και στην ανοιχτή κοινωνία, η προτεραιότητα της βιώσιμης ανάπτυξης, των καινοτομιών και τεχνολογιών, στο πλαίσιο μιας άλλης οικονομικής πολιτικής, για μια κοινωνία με κοινωνική συνοχή, μέσα από ένα σύγχρονο πολιτικό σύστημα με αυτονομία της πολιτικής από συμφέροντα και εξωθεσμικά κέντρα δύναμης , για την ανασυγκρότηση του κράτους, για τη εδραίωση της στρατηγικής της αναδιανομής του εισοδήματος, με μεγάλες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και ανατροπές, για να δημιουργηθούν δυνατότητες, για καθένα έλληνα πολίτη και ιδιαίτερα για τους νέους
Υπάρχει κρίση. Κρίση στο μοντέλο ανάπτυξης, κρίση στον τρόπο της παραγωγής, κρίση εισοδημάτων ,κρίση στον πλανήτη με το ζήτημα των κλιματικών αλλαγών .
Η ανάληψη της διακυβέρνησης από το Γ.Παπανδρέου αποτελεί βασική προυπόθεση για να μπει σε εφαρμογή ένα σχέδιο δημοκρατικών αλλαγών. Στη προσεχή εκλογική αναμέτρηση οι έλληνες πολίτες θα δώσουν την εντολή στο ΠΑΣΟΚ. Χρειάζονται και άλλες προυποθέσεις .Χρειαζόμαστε μεγάλες αλλαγές σε εθνική, περιφερειακή ,ευρωπαική και παγκόσμια κλίμακα.
Σήμερα τίθεται επί τάπητος το μέγα θέμα για το μοντέλο της ανάπτυξης διεθνώς, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη κοινωνική ευημερία, απέναντι σε τριτοκοσμικού χαρακτήρα οικονομίες και κοινωνίες που θέλει να επιβάλει η διεθνής συντήρηση .Η διεθνής δεξιά.
Ήδη μιλούν τώρα ηγέτες και κινητοποιούνται οι νέοι και οι εργαζόμενοι , με ιστορικά και κεφαλαιώδους σημασίας ερωτήματα:
Τι θα γίνει με την χάρτινη οικονομία σε βάρος της πραγματικής οικονομίας; ( Το 2008 η πραγματική οικονομία – παγκόσμια- ανήλθε στα 60 τρις δολάρια και τα παράγωγα - της χάρτινης- ανήλθαν στα 520 τρις δολάρια!) .
Τα θα γίνει με την ασυδοσία και την κερδοσκοπία της εργοδοσίας πέραν των χρηματοπιστωτικών και παρασιτικών κεφαλαίων;(Στην Ελλάδα, φέτος όπως και πέρυσι η εργοδοσία άρπαξε 25 δις Ευρώ ,μόνο από την αδήλωτη εργασία και η φοροδιαφυγή ανήλθε στα 18 δις Ευρώ)
Τι θα γίνει με τα δικαιώματα, τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά που υποκαθίστανται από τις αγοραίες και τις τραπεζικές επιδιώξεις.
( Στην Ελλάδα το 25% ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας, όταν το 20% πολλαπλασίασε το πλούτο του κατά 6,5 φορές.
Είμαστε πρώτη χώρα σε ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και τη παιδεία και στη φτώχεια είμαστε δεύτερη χώρα μετά τη Λιθουανία. )
Τι θα γίνει με τις ολιγαρχίες που καταλαμβάνουν τον έλεγχο των ΜΜΕ και με τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης προκαλούν κρίση στους δημοκρατικούς κανόνες ,υποκαθιστούν τα δημοκρατικά πολιτεύματα,εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες του δημόσιου λόγου και της πολιτικής ,ελέγχουν ηγεσίες,γερουσιαστές και βουλευτές και επιβάλλουν παρασιτικές και κερδοσκοπικές οικονομικές δραστηριότητες;
Τι θα γίνει με τις πρακτικές του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου, που μ’ αυτή τη λογική της ατιμωρησίας και της συμμορίας καταληστεύει χώρες, οικονομίες και κοινωνίες ,με ομόλογα ,μετοχές και τίτλους χωρίς αξία;
Έχουμε ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο σε εξέλιξη, σε αντίθεση μ’ αυτό που θέλουν οι άνθρωποι, τα 6,5 δις στην ανθρωπότητα. Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν, σε χώρες υπό ανάπτυξη, με λιγότερο από δυο δολάρια την ημέρα ,πεθαίνουν από έλλειψη πόσιμου νερού, η παιδική θνησιμότητα και οι θάνατοι από επιδημικές ασθένειες είναι σε πρωτοφανή επίπεδα. Ακολουθεί ο αναλφαβητισμός, και η ανεργία, ο αυταρχισμός και η βία. Είναι η διαρκής εκρηκτική ύλη των κινημάτων και των αναμετρήσεων .
Όσοι είχαν ισχυριστεί- και διεθνώς και στη χώρα- ότι είχε έλθει το τέλος της ιστορίας και της πολιτικής, ήδη έχουν κάνει την αυτοκριτική τους.
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι πολίτες σε όλες τις χώρες,απαιτούν να κυριαρχήσει η πολιτική στην οικονομία, να ξαναγυρίσει η ανθρωπότητα στην πολιτική και στην ιστορία.Γιατί την οδήγησαν στη προιστορία για μια περίοδο ,οι νεοσυντηρητικοί και οι νεοφιλελεύθεροι, με τις πολιτικές τους όπως της προώθησης των αγοραίων αντιλήψεων για τα δημόσια αγαθά, με τη πρωτοφανή υπονόμευση της πραγματικής οικονομίας από τις χάρτινες αξίες , με την ανοχή -και γιατί όχι - και τη στήριξη των δραστηριοτήτων των κερδοσκοπικών και παρασιτικών κεφαλαίων, με τη στήριξη του πλουτισμού των ολίγων σε βάρος των κοινωνιών στο σύνολό τους
Τι θα κάνουμε εμείς; Είναι σίγουρο ότι εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλο το πλανήτη, δεν παραμένουν παρατηρητές, περιγράφοντας και διαπιστώνοντας. Θα βιώσουμε πρωτοβουλίες, κινήματα και αναμετρήσεις , ενάντια σε νέες βαρβαρότητες και με αίτημα για έναν άλλο κόσμο δίκαιο.
Η νέα γενιά, οι εργαζόμενοι, με παρακαταθήκη τη 3η του Σεπτέμβρη , με συνείδηση, με πρωτοβουλίες ,με οργάνωση και με κινητοποίηση ,δηλαδή με όρους κινήματος θα χαράζουν νέους δρόμους , Με σχέδιο για νέους, δίκαιους κανόνες και πολιτικές δημοκρατικής διακυβέρνησης .
Ο Γ.Παπανδρέου ήδη αναφέρθηκε σε σχέδιο και στην επιλογή να ηγηθεί της εναλλακτικής λύσης, που έχει ανάγκη η χώρα, που αποτελεί αίτημα του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου και πέραν από πολιτικές και κομματικές προτιμήσεις, γιατί το ρεύμα της εναλλακτικής λύσης εκφράζει τη θέληση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της χώρας για θετική διέξοδο, για μια άλλη πορεία.
Η προώθηση πλαισίου συνεργασιών, με ανανεωτικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, θα διευρύνουν τις συγκλίσεις και μέσα από διαφορετικότητες, με την ανάπτυξη ουσιαστικού διαλόγου και μπορούν να αποτελέσουν ευρύτερες δυνάμεις σύγκλισης στο αίτημα της εναλλακτικής λύσης, στο πλαίσιο μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, για την εναλλακτική λύση, που αποτελεί τη θετική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας, των ελλήνων πολιτών, στις πόλεις και στην ύπαιθρο, απ’ άκρον σε άκρον της χώρας, του έλληνα πολίτη που θέλει να δημιουργήσει, που θέλει τη βιώσιμη ανάπτυξη, που θέλει να σπουδάσει, να εργαστεί, που θέλει την κοινωνική συνοχή και την ευημερία.
Το 1974 , η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε μια ιστορική απάντηση και μια ριζοσπαστική στρατηγική διεξόδου από τη Εθνική κρίση που προκάλεσε η χούντα και η άκρα δεξιά.
Το 1981 ,το ΠΑΣΟΚ με τη στρατηγική της αλλαγής οδήγησε στη 'εξοδο από την οικονομική κρίση που είχε προκαλέσει η Νεοδημοκρατική Δεξιά. Το 1994 το ΠΑΣΟΚ απήλλαξε τη χώρα απο τη νεοφιλελευθερη λαίλαπα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και εδραίωσε όρους ανάπτυξης και ευημερίας .Τη περίοδο που διανύουμε η χώρα οδηγήθηκε ξανά από τη δεξιά σε οικονομική και πολιτική κρίση και το ΠΑΣΟΚ έρχεται να αλλάξει το μοντέλο ανάπτυξης και διακυβέρνησης της χώρας και να ηγηθεί της νέας προσπάθειας της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών για την έξοδο από μια νέα πολλαπλή κρίση ,οικονομική κοινωνική ,πολιτική.
Για την Ελλάδα, για τους έλληνες πολίτες, για το ΠΑΣΟΚ του σήμερα και του αύριο, οι αρχές της 3ης Σεπτέμβρη έχουν διαχρονική αξία, στη βάση της αρχής ότι οι αξίες ασκούνται έμπρακτα.
2-9-2009.
.
Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη του 1974,
35 χρόνια μετά.
Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη το 1974 αποτέλεσε και διαμόρφωσε:
Την αυθεντική έκφραση του ριζοσπαστισμού του λαϊκού κινήματος που σφυρηλατήθηκε στην αντίσταση ,με αποκορύφωμα την κατάληψη τη Νομικής και την εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Ακολούθησε η προδοσία της Κύπρου και η κατάρρευση της επτάχρονης χούντας. Στην ουσία οι αρχές και οι στόχοι της 3ης του Σεπτέμβρη, είχαν γραφεί κατά τη διάρκεια του αγώνα, στην εξορία, στις φυλακές, στη παρανομία, στις κινητοποιήσεις και στην ανατρεπτική δράση.
Τη ρήξη με το προ-δικτατορικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κατεστημένο και την απαρχή μιας πολιτικής αναγέννησης στη χώρα - από το λαογέννητο κίνημα του ΠΑΣΟΚ- που ανέδειξε στο δημόσιο βίο νέες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις από αγωνιστές, με συνείδηση, αρχές και αξίες.
Τη πρωτοποριακή και πρωτόγνωρη δυνατότητα με το ΠΑΣΟΚ ως φορέα, για τη συνειδητή διάδοση και επιλογή σοσιαλιστικών ιδεών και αρχών σε μαζική κλίμακα, από μια ιστορική συμμαχία των γενιών της εθνικής αντίστασης, του 114, της αντιδικτατορικής αντίστασης, του πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης.
Καταλυτική ήταν η συμβολή και ο ρόλος του Αδρέα Παπανδρέου για την επιλογή: Σοσιαλιστικό Κίνημα. Προηγήθηκαν έντονες συζητήσεις και διαμάχες. Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του ’74, η χώρα ήταν σε εθνική κρίση και η νόθα μεταπολίτευση ήταν αντίθετη με τις προσδοκίες και τους αγώνες του ελληνικού λαού και της νεολαίας.
Εκείνη την ιστορική περίοδο, υπήρχε μια έντονη συμπύκνωση ελπίδων, αγωνίας, απαίτησης για έμπρακτη άσκηση της συνέχειας των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων, με επιλογές που θα οδηγούσαν τη χώρα σε μια νέα πορεία, με ριζικές αλλαγές και ουσιώδες δημοκρατικούς κανόνες.
Υπήρχαν και δυνάμεις που θεωρούσαν ότι η ίδρυση μιας δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης, χωρίς σαφείς ιδεολογικές και πολιτικές αρχές και στόχους, θα αρκούσε για εκείνη την περίοδο.
Εμπνευστήκαμε, αγωνιστήκαμε με τον Α.Παπανδρέου και από ιστορικά πρόσωπα που αποτέλεσαν ηθικό και πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα.
ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Λαός οργανώσαμε και αγωνιστήκαμε για ένα νικηφόρο ρεύμα πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας. Δεν έγινε από μόνο του. Βέβαια με τους όρους και τις προϋποθέσεις εκείνης της περιόδου.
Η αυτό -οργάνωση ήταν μια από τις ιδρυτικές ριζοσπαστικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ . Δηλαδή όταν έχουμε τη πρακτική παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες δραστηριοποιούνται με λογικές συντήρησης και στερεότυπων από άλλες περιόδους και δεν αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις, οι πολίτες τι πρέπει να κάνουν; Να αυτό οργανωθούν και να δράσουν.
Το ΠΑΣΟΚ ακόμη είπε : είμαστε κίνημα, όχι κόμμα. Μετά άλλο αν ορισμένες φορές ,έγινε κόμμα του κράτους με μηχανισμούς αξιωματούχων σε βάρος της προοδευτικής πολιτικής.
Το ΠΑΣΟΚ συντάχθηκε –από την ίδρυση του – με τη λογική των κινημάτων .Είπε ότι η δημοκρατία, η κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν είναι μόνο το Κοινοβούλιο. Ότι βασίζεται η δημοκρατία και στην Αυτοδιοίκηση , στα Συνδικάτα ,στα κόμματα και στις κοινωνικές οργανώσεις.
Τα κόμματα της μιας τάξης ήταν μιας άλλης περιόδου. Διαμορφώνονται πια συμμαχίες τάξεων και στρωμάτων κι αυτό ήταν αποτέλεσμα των κινημάτων που αναπτύσσονταν σε όλο τον κόσμο.
Οι στρατηγικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ ,τόσο με τη υιοθέτηση της Εθνικής Λαικής Ενότητας όσο και της επιλογής για το Μπλοκ των Κοινωνικών Δυνάμεων της Αλλαγής , οδήγησε στη διαμόρφωση των μεγάλων συμμαχιών. Είναι από τις επιτυχείς στρατηγικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ, πού στην εκστρατεία του 81 υιοθέτησε τα συνθήματα < Αλλαγή !> και του Μάη 68 :<Εδώ και τώρα!>.
Σε αντίθεση με τις κοινωνικές συμμαχίες ,οι πολιτικές συνεργασίες δεν ευδοκίμησαν, δεν ήταν επιτυχείς. Οι πολιτικές συνεργασίες που δοκιμάστηκαν και σε άλλες χώρες-πλην εξαιρέσεων- δεν ευοδώθηκαν.
Η ισότητα και η ισοτιμία των δύο φύλων και οι μεγάλες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο ,ήταν αποτέλεσμα των κινημάτων εκείνης της περιόδου ,αλλά και νέων κινημάτων για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών ,χωρίς διακρίσεις.
Η αποδοχή των μεταναστών και ο αγώνας ενάντια στη ξενοφοβία και το ρατσισμό που συνεχίζουμε αδιάκοπα ως ΠΑΣΟΚ, είχε τεθεί ως σοβαρό θέμα τότε στη κεντρική Ευρώπη. Γιατί αναπτυσσόταν ήδη από τότε το τριτοκοσμικό μοντέλο, για μια ‘’δεύτερη’’ εργατική τάξη από τρίτες χώρες, για συγκεκριμένες και υποβαθμισμένες δραστηριότητες, στο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο των χωρών που ήδη ήταν ανεπτυγμένες η σε τροχιά ανάπτυξης.
Οι παραδοσιακές πολιτικές έχουν κοντά πόδια, είναι μικρός ο κύκλος τους και μ’ αυτή την έννοια υπάρχει διαρκής εξέλιξη και πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε, να μελετάμε, να ακούμε διεθνώς, να ανταλλάσουμε εμπειρίες, γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι ένα κίνημα με διεθνείς αναφορές και προεκτάσεις. Αφορούσε και αφορά σε όλους .
Για αυτό και το ΠΑΣΟΚ στις ιδεολογικές του αρχές υιοθέτησε την κοινωνική απελευθέρωση , την κοινωνική χειραφέτηση ,τη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Η πορεία ήταν συναρπαστική, οδήγησε στη μεγαλειώδη νίκη το 1981, για τη μεγάλη αλλαγή, μέσα απ’ τη χειραφέτηση εκατομμυρίων ελλήνων , τη συμπόρευση και την ενότητα σε μια προοδευτική και ριζοσπαστική κατεύθυνση.
Με τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, την πρώτη οκταετία, η χώρα κατέκτησε και γνώρισε, με το ΠΑΣΟΚ, μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, την κατάργηση των στεγανών, την άμβλυνση των ανισοτήτων , τη δικαίωση των αγώνων του ελληνικού λαού και την είσοδο εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων, από το περιθώριο, στο δρόμο προς την ευημερία.
Με τις κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη, της τελευταίας οκταετίας, πετύχαμε, ως χώρα, τη συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. και την ένταξη στη ζώνη του Ευρώ, τις μεγάλες υποδομές και τα έργα, τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.
Αυτή η διαδρομή ετέθη, πολλές φορές, υπό κρίση. Χαρακτηρίζεται από μεγάλες εντάσεις και διαφωνίες, γιατί κάθε φορά οι εξελίξεις, διεθνείς και εσωτερικές, έθεταν θέματα επαναπροσδιορισμών, διορθωτικής πορείας, αναθεώρησης επιλογών και επιλογή νέων προσανατολισμών.
Σ’ αυτήν την πορεία, το ΠΑΣΟΚ διήλθε περιόδους ακμής, έθεσε τη σφραγίδα του στη χώρα, αλλά υπήρχαν και φαινόμενα συντηρητικο-ποίησης, υποχώρησης σε αρχές και σε βασικές θέσεις.
Υπήρχαν φαινόμενα και παρακμής, γιατί υποκαταστάθηκε η πολιτική από τη λογική της εξουσίας, γιατί υποκαταστάθηκε η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη από τη λογική των μονεταριστικών αντιλήψεων και της χάρτινης οικονομίας .
Η λογική της αγοράς χωρίς κανόνες, οι αντιλήψεις της αυτορύθμισης της οικονομίας, η λογική της υποταγής της Πολιτικής σε εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών, δεν ήταν επιλογές ούτε του παραγωγικού κεφαλαίου της χώρας.
Το παρασιτικό κεφάλαιο συνδέθηκε με παρακμιακά και εκφυλιστικά φαινόμενα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, ως αποτέλεσμα επιλογών, σε πολιτικές και σε πρόσωπα, που δεν είχαν ως βάση την ιστορική φυσιογνωμία που είχε εμπεδώσει το ΠΑΣΟΚ, ως ένα νέο σοσιαλιστικό κίνημα, σε μια χώρα με τραυματικές εμπειρίες και με ανώμαλη πολιτική περίοδο δεκαετιών.
Παρά ταύτα, επειδή το ΠΑΣΟΚ διέθετε και διαθέτει αστείρευτες δυνάμεις γνησιότητας και αυθεντικότητας σε αξίες και αρχές, οδηγούσε πάντα με νέα ορμή σε υπέρβαση αυτών των αρνητικών φαινομένων και σε νέες νίκες και αυτό προοιωνίζεται και για το παρόν και για το μέλλον, με την ανανέωση και σε ιδεολογικούς και πολιτικούς επαναπροσδιορισμούς, ως δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κίνημα, ως εκφραστής των οραμάτων και των ελπίδων του ελληνικού λαού, δύναμη αλλαγών και δημιουργίας στη χώρα.
Μαζί με το λαό και την ελληνική κοινωνία, σε μια νέα δημιουργική πορεία.
Η διαδρομή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι άρρηκτα δεμένη με την αλλαγή πορείας της χώρας, με τα επιτεύγματα του λαού μας. Η Ελλάδα απέκτησε κύρος και διεθνή αναγνώριση, έχει σημαντική θέση στις αναπτυγμένες χώρες, ανέπτυξε υποδομές και θεσμούς, ασφαλώς με τη θέληση των ελλήνων πολιτών, αλλά και με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και με επίπονο έργο, που οδήγησαν σε επιτεύγματα, που δεν έγιναν από μόνα τους.
Το εκλογικό σώμα οδήγησε το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, δίνοντας δυο φορές την εντολή και τη δυνατότητα στη συντηρητική παράταξη για τη διακυβέρνηση της χώρας, με επικεφαλής τον Κ.Καραμανλή, που προεκλογικά εμφάνιζε ένα πρωτοφανή πολιτικό μεταμορφισμό, με ρητορικές για πολιτικές επιλογές που θα ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των πολιτών, για νέα επιτεύγματα.
Από τις επιλογές του, ως πρωθυπουργού, ο Κ.Καραμανλής ήδη καταγράφεται ως πολιτικός συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων επιλογών και μέτρων, με έντονη αναξιοπιστία και με δημαγωγικές αναφορές και διατυπώσεις, όπως: προσαρμογή, όπως: μεταρρύθμιση, με ακριβώς αντίθετο και αντιλαϊκό περιεχόμενο. Επιλογών και μέτρων που οδήγησαν τη χώρα -πριν τη διεθνή κρίση- σε κρίση στη πραγματική οικονομία ,σε δημοσιονομική κρίση, σε κρίση κοινωνική και σε πολιτική κρίση και ανικανότητα διακυβέρνησης
Οι έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές προτιμήσεις, ήδη εκφράζουν την αντίθεσή τους και έχουν απορρίψει τη συντηρητική παράταξη, που πέραν των άλλων ενεργεί συστηματικά, με όψεις πρωτοφανούς κομματισμού και επιδίωξης μιας αντιδημοκρατικής εξουσίας, παλαιοδεξιάς και νεοδεξιάς κοπής.
Το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια νέα ιστορική περίοδο, με ηγέτη τον Γιώργο Παπανδρέου, που έφερε πολλές νέες αντιλήψεις και ιδέες και επιλογές ανανέωσης στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και άποψη και θέσεις για μια άλλη πορεία της χώρας, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων. Οι θέσεις του για τη ανοικτή κοινωνία ,για την εκλογή όλων-και του αρχηγού- από τους πολίτες. Η δικαίωση της θέσης του για τη πράσινη ανάπτυξη. Οι διεθνείς παρεμβάσεις του –και μέσω της Διεθνούς- για μια δημοκρατική παγκόσμια διακυβέρνηση, για τη καθιέρωση ενός κοινού νομίσματος στην ανθρωπότητα και η ανάγκη για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, θεωρούνται πλέον αναγκαίες επιλογές.
Ο Γ.Παπανδρέου διατύπωσε επίσης βασικές στρατηγικές επαναπροσδιορισμού στην ελληνική κοινωνία και στο ΠΑΣΟΚ, όπως: η στροφή στην προοδευτική πολιτική και στην ανοιχτή κοινωνία, η προτεραιότητα της βιώσιμης ανάπτυξης, των καινοτομιών και τεχνολογιών, στο πλαίσιο μιας άλλης οικονομικής πολιτικής, για μια κοινωνία με κοινωνική συνοχή, μέσα από ένα σύγχρονο πολιτικό σύστημα με αυτονομία της πολιτικής από συμφέροντα και εξωθεσμικά κέντρα δύναμης , για την ανασυγκρότηση του κράτους, για τη εδραίωση της στρατηγικής της αναδιανομής του εισοδήματος, με μεγάλες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και ανατροπές, για να δημιουργηθούν δυνατότητες, για καθένα έλληνα πολίτη και ιδιαίτερα για τους νέους
Υπάρχει κρίση. Κρίση στο μοντέλο ανάπτυξης, κρίση στον τρόπο της παραγωγής, κρίση εισοδημάτων ,κρίση στον πλανήτη με το ζήτημα των κλιματικών αλλαγών .
Η ανάληψη της διακυβέρνησης από το Γ.Παπανδρέου αποτελεί βασική προυπόθεση για να μπει σε εφαρμογή ένα σχέδιο δημοκρατικών αλλαγών. Στη προσεχή εκλογική αναμέτρηση οι έλληνες πολίτες θα δώσουν την εντολή στο ΠΑΣΟΚ. Χρειάζονται και άλλες προυποθέσεις .Χρειαζόμαστε μεγάλες αλλαγές σε εθνική, περιφερειακή ,ευρωπαική και παγκόσμια κλίμακα.
Σήμερα τίθεται επί τάπητος το μέγα θέμα για το μοντέλο της ανάπτυξης διεθνώς, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη κοινωνική ευημερία, απέναντι σε τριτοκοσμικού χαρακτήρα οικονομίες και κοινωνίες που θέλει να επιβάλει η διεθνής συντήρηση .Η διεθνής δεξιά.
Ήδη μιλούν τώρα ηγέτες και κινητοποιούνται οι νέοι και οι εργαζόμενοι , με ιστορικά και κεφαλαιώδους σημασίας ερωτήματα:
Τι θα γίνει με την χάρτινη οικονομία σε βάρος της πραγματικής οικονομίας; ( Το 2008 η πραγματική οικονομία – παγκόσμια- ανήλθε στα 60 τρις δολάρια και τα παράγωγα - της χάρτινης- ανήλθαν στα 520 τρις δολάρια!) .
Τα θα γίνει με την ασυδοσία και την κερδοσκοπία της εργοδοσίας πέραν των χρηματοπιστωτικών και παρασιτικών κεφαλαίων;(Στην Ελλάδα, φέτος όπως και πέρυσι η εργοδοσία άρπαξε 25 δις Ευρώ ,μόνο από την αδήλωτη εργασία και η φοροδιαφυγή ανήλθε στα 18 δις Ευρώ)
Τι θα γίνει με τα δικαιώματα, τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά που υποκαθίστανται από τις αγοραίες και τις τραπεζικές επιδιώξεις.
( Στην Ελλάδα το 25% ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας, όταν το 20% πολλαπλασίασε το πλούτο του κατά 6,5 φορές.
Είμαστε πρώτη χώρα σε ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και τη παιδεία και στη φτώχεια είμαστε δεύτερη χώρα μετά τη Λιθουανία. )
Τι θα γίνει με τις ολιγαρχίες που καταλαμβάνουν τον έλεγχο των ΜΜΕ και με τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης προκαλούν κρίση στους δημοκρατικούς κανόνες ,υποκαθιστούν τα δημοκρατικά πολιτεύματα,εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες του δημόσιου λόγου και της πολιτικής ,ελέγχουν ηγεσίες,γερουσιαστές και βουλευτές και επιβάλλουν παρασιτικές και κερδοσκοπικές οικονομικές δραστηριότητες;
Τι θα γίνει με τις πρακτικές του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου, που μ’ αυτή τη λογική της ατιμωρησίας και της συμμορίας καταληστεύει χώρες, οικονομίες και κοινωνίες ,με ομόλογα ,μετοχές και τίτλους χωρίς αξία;
Έχουμε ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο σε εξέλιξη, σε αντίθεση μ’ αυτό που θέλουν οι άνθρωποι, τα 6,5 δις στην ανθρωπότητα. Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν, σε χώρες υπό ανάπτυξη, με λιγότερο από δυο δολάρια την ημέρα ,πεθαίνουν από έλλειψη πόσιμου νερού, η παιδική θνησιμότητα και οι θάνατοι από επιδημικές ασθένειες είναι σε πρωτοφανή επίπεδα. Ακολουθεί ο αναλφαβητισμός, και η ανεργία, ο αυταρχισμός και η βία. Είναι η διαρκής εκρηκτική ύλη των κινημάτων και των αναμετρήσεων .
Όσοι είχαν ισχυριστεί- και διεθνώς και στη χώρα- ότι είχε έλθει το τέλος της ιστορίας και της πολιτικής, ήδη έχουν κάνει την αυτοκριτική τους.
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι πολίτες σε όλες τις χώρες,απαιτούν να κυριαρχήσει η πολιτική στην οικονομία, να ξαναγυρίσει η ανθρωπότητα στην πολιτική και στην ιστορία.Γιατί την οδήγησαν στη προιστορία για μια περίοδο ,οι νεοσυντηρητικοί και οι νεοφιλελεύθεροι, με τις πολιτικές τους όπως της προώθησης των αγοραίων αντιλήψεων για τα δημόσια αγαθά, με τη πρωτοφανή υπονόμευση της πραγματικής οικονομίας από τις χάρτινες αξίες , με την ανοχή -και γιατί όχι - και τη στήριξη των δραστηριοτήτων των κερδοσκοπικών και παρασιτικών κεφαλαίων, με τη στήριξη του πλουτισμού των ολίγων σε βάρος των κοινωνιών στο σύνολό τους
Τι θα κάνουμε εμείς; Είναι σίγουρο ότι εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλο το πλανήτη, δεν παραμένουν παρατηρητές, περιγράφοντας και διαπιστώνοντας. Θα βιώσουμε πρωτοβουλίες, κινήματα και αναμετρήσεις , ενάντια σε νέες βαρβαρότητες και με αίτημα για έναν άλλο κόσμο δίκαιο.
Η νέα γενιά, οι εργαζόμενοι, με παρακαταθήκη τη 3η του Σεπτέμβρη , με συνείδηση, με πρωτοβουλίες ,με οργάνωση και με κινητοποίηση ,δηλαδή με όρους κινήματος θα χαράζουν νέους δρόμους , Με σχέδιο για νέους, δίκαιους κανόνες και πολιτικές δημοκρατικής διακυβέρνησης .
Ο Γ.Παπανδρέου ήδη αναφέρθηκε σε σχέδιο και στην επιλογή να ηγηθεί της εναλλακτικής λύσης, που έχει ανάγκη η χώρα, που αποτελεί αίτημα του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου και πέραν από πολιτικές και κομματικές προτιμήσεις, γιατί το ρεύμα της εναλλακτικής λύσης εκφράζει τη θέληση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της χώρας για θετική διέξοδο, για μια άλλη πορεία.
Η προώθηση πλαισίου συνεργασιών, με ανανεωτικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, θα διευρύνουν τις συγκλίσεις και μέσα από διαφορετικότητες, με την ανάπτυξη ουσιαστικού διαλόγου και μπορούν να αποτελέσουν ευρύτερες δυνάμεις σύγκλισης στο αίτημα της εναλλακτικής λύσης, στο πλαίσιο μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, για την εναλλακτική λύση, που αποτελεί τη θετική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας, των ελλήνων πολιτών, στις πόλεις και στην ύπαιθρο, απ’ άκρον σε άκρον της χώρας, του έλληνα πολίτη που θέλει να δημιουργήσει, που θέλει τη βιώσιμη ανάπτυξη, που θέλει να σπουδάσει, να εργαστεί, που θέλει την κοινωνική συνοχή και την ευημερία.
Το 1974 , η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε μια ιστορική απάντηση και μια ριζοσπαστική στρατηγική διεξόδου από τη Εθνική κρίση που προκάλεσε η χούντα και η άκρα δεξιά.
Το 1981 ,το ΠΑΣΟΚ με τη στρατηγική της αλλαγής οδήγησε στη 'εξοδο από την οικονομική κρίση που είχε προκαλέσει η Νεοδημοκρατική Δεξιά. Το 1994 το ΠΑΣΟΚ απήλλαξε τη χώρα απο τη νεοφιλελευθερη λαίλαπα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και εδραίωσε όρους ανάπτυξης και ευημερίας .Τη περίοδο που διανύουμε η χώρα οδηγήθηκε ξανά από τη δεξιά σε οικονομική και πολιτική κρίση και το ΠΑΣΟΚ έρχεται να αλλάξει το μοντέλο ανάπτυξης και διακυβέρνησης της χώρας και να ηγηθεί της νέας προσπάθειας της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών για την έξοδο από μια νέα πολλαπλή κρίση ,οικονομική κοινωνική ,πολιτική.
Για την Ελλάδα, για τους έλληνες πολίτες, για το ΠΑΣΟΚ του σήμερα και του αύριο, οι αρχές της 3ης Σεπτέμβρη έχουν διαχρονική αξία, στη βάση της αρχής ότι οι αξίες ασκούνται έμπρακτα.
2-9-2009.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)