Απο/μένη Συνέντευξη Στέφανου Τζουμάκα, Υποψήφιου για την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, Ρ/Σ «ΑΝΤ-1» , 27 Ιανουαρίου 2012

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλό μεσημέρι κ. Τζουμάκα.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Γεια σας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς βλέπετε την υπόθεση της εκλογής ή μη ενός Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Δεν είναι ενός Προέδρου. Βλέπω την υπόθεση της εκλογής ενός Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πρώτον πώς τη βλέπει ο Βαρδινογιάννης, ο Ψυχάρης, ο Μπόμπολας, ο Κόκκαλης, ο Αλαφούζος, ο Παπανδρέου, ο Τζουμάκας, ο Βενιζέλος. Ποιος τη βλέπει, έχει σημασία. Διότι πλέον το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει την αυτονομία του σε σημαντικό βαθμό κι έχει γίνει ένα τμήμα στελεχών του, που έχουν έρθει από άλλα κόμματα, παράρτημα ορισμένων επιχειρήσεων και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ λοιπόν θέλει να υφαρπάξει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και να βάλει έναν υπάλληλο στην ηγεσία του. Υπάλληλο όλου αυτού του συστήματος. Δηλαδή έναν της διαπλοκής, έναν ελεγχόμενο. Το ΠΑΣΟΚ έχει Πρόεδρο. Θα εκλέξει Πρόεδρο. Ο εκάστοτε Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι ex officio δηλαδή;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Βεβαίως, το λέει ο κανονισμός του καταστατικού. Εδώ, πρώτον: οδήγησαν τον Παπανδρέου –ξέρετε, με την πολιτική του Παπανδρέου διαφωνώ, όχι τώρα, γιατί αυτοί είναι και μεταλλαγμένοι όλοι, δηλαδή είναι σαν τους μεταμορφωμένους της 6ης Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Τρεις μήνες πριν υπογραφεί το οποίο μνημόνιο στράφηκα εναντίον της πολιτικής Παπανδρέου. Όταν άλλοι, τώρα μεταμορφωμένοι λένε δε διάβασαν, δεν ήξεραν, δεν έκαναν και πρότειναν πριν το μνημόνιο να μπούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Γιατί τα γνώριζαν όλα, ξέρουν και από το εξωτερικό, και τις διαδικασίες, τα πάντα ήξεραν.

Aν βγουν τα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου του Μαΐου του 2010, δεν ξέρω πού θα πρέπει να κρυφτούν ορισμένοι για να σιωπήσουν, γιατί έχω καλέσει σε σιωπή και σε αυτοκριτική. Λοιπόν, όταν εμείς επί δυο χρόνια κάναμε αγώνα ενάντια σε αυτή τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, ενάντια στο μνημόνιο, ενάντια στο μεσοπρόθεσμο που ήταν όλοι “θρίαμβοι”.

Και τώρα βγήκε η αρχηγός των “θριάμβων”, η κα Μέρκελ και λέει «αποτύχαμε στην Ελλάδα», βγήκε ο Ράιχενμπαχ και λέει «αποτύχαμε», βγήκε ο Κ. Σημίτης και λέει «μοιραίο πολιτικό λάθος». Τότε μας έλεγαν ανεύθυνους και άλλα συναφή πράγματα. Έχουμε μια πολιτική εδώ σε κρίση, σε διαρκή κρίση, σαφή τα πράγματα, και θέλουν να ελέγξουν το ΠΑΣΟΚ. Δε θα το ελέγξουν. Δεν είναι υπόθεση ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ αυτό, να είσαι υπάλληλος σ’ ένα δελτίο των ειδήσεων και μετά να πας να στραφείς και ν’ αρπάξεις και την ηγεσία ενός κόμματος ή την ηγεσία μιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας εξ υφαρπαγής.

Είδατε τα γκάλοπ που δημοσιεύουν στα περιοδικά τους; μιλάμε για πλήρη αποδόμηση του ΠΑΣΟΚ. είδατε τι είπε ο Κ. Σημίτης ότι θα πρέπει να συσταθεί καινούργιο κόμμα; Να φτιάξουν ένα δεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, να μαζευτούν εκεί όλοι οι νεοφιλελεύθεροι, οι μονεταριστές, όλοι που ήταν έτοιμοι από καιρό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάντως η πρόταση για αρχηγό στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ήταν του κ. Σκανδαλίδη.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Σχετίζεται με τη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού. Ένα σοσιαλιστικό κόμμα δε μπορεί να είναι νεοφιλελεύθερο. Υπάρχουν νεοφιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα, υπάρχουν και σε άλλες χώρες. Υπάρχει στη Γερμανία το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, υπάρχει το νεοφιλελεύθερο της κας Μέρκελ, υπάρχει και το φιλελεύθερο του Westerwelle. Το ίδιο υπάρχει στη Γαλλία.

Δεν είναι δυνατό να εγκατασταθεί ένα τμήμα ενός νεοφιλελεύθερου κόμματος και να παριστάνει το ΠΑΣΟΚ. Αυτό όλο που κάνουν, είναι μια σκηνοθεσία έξω από το ΠΑΣΟΚ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς κ. Τζουμάκα ως υποψήφιος για την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, πιστεύετε ότι πρέπει ν’ αποκτήσει ιδεολογική καθαρότητα, σαφή κατεύθυνση, ν’ αποκοπεί παντελώς από τα στοιχεία εκείνα που το συναρτούν σήμερα; Γιατί είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Άλλο πολυσυλλεκτικό κόμμα και άλλο νεοφιλελεύθερο. Να είμαστε σαφείς. Ο νεοφιλελευθερισμός σχετίζεται με μερικά βασικά προτάγματα που είπαν οι αρχηγοί της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στη δεκαετία του ’80. Τι είπαν; Τέρμα στη Ιστορία. Είδατε την ιστορία στη Βόρεια Αφρική; Βλέπετε την ιστορία στη Συρία; Ποιο τέλος της Ιστορίας; Είπαν τέρμα στην Ιδεολογία. Βλέπετε μια σύγκρουση σήμερα ανάμεσα στο νεοφιλελευθερισμό και στις δυνάμεις που θέλουν ανάπτυξη, παραγωγή, εργασία και εισοδήματα;

Τέλος στην Πολιτική, είδατε τι αγώνας γίνεται από την πολιτική για να μην κυριαρχήσει το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και οι Τράπεζες; Είπαν τέλος στην Κοινωνία. Είναι δυνατό; Τι θα έχουμε; Έρημο; Πού θα πάμε; Είπαν τέλος στην Κυβέρνηση. Θυμάστε που έλεγαν ότι η κυβέρνηση και η κοινωνία είναι μέρος του προβλήματος; Όχι βέβαια.

Αυτό όλο δε μπορεί να είναι ένα προοδευτικό κόμμα. Υπάρχουν άλλα κόμματα που τα λένε αυτά. Δεν είναι θέμα πολυσυλλεκτικότητας. Είναι άλλο σώμα, είναι ξένο σώμα. Πώς έλεγε ο Ανδρέας το’ 75, η σοσιαλδημοκρατία έχει τόση σχέση με το σοσιαλισμό όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο; Έτσι λοιπόν και ένα σοσιαλιστικό ή σοσιαλδημοκρατικό κόμμα έχει τόση σχέση με το νεοφιλελευθερισμό όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Τελεία και παύλα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στην υποψηφιότητά σας επιμένετε, έτσι δεν είναι;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Μέχρι τέλους. Διότι υπάρχουν σοσιαλιστές, υπάρχουν προοδευτικοί άνθρωποι. Και υπάρχουν και τ’ αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Θα έπρεπε να σιωπήσουν. Θυμάστε τι έλεγε ο Β. Βενιζέλος; Έπρεπε λέει να την εφεύρουμε, αν δεν υπήρχε η τρόικα. Τα θυμάστε; Θυμάστε που υποστήριζαν το δημοψήφισμα και μετά έλεγαν «όχι στο δημοψήφισμα»; Θυμάστε τι έχουν πει; Θυμάστε που έλεγαν ότι είναι μονόδρομος το μνημόνιο και τώρα λένε ότι δεν γνωρίζουν; Πρέπει να σιωπήσουν. Δε μπορούν να ηγηθούν αυτής της πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα η κοντή μνήμη στη χώρα μας και η κοντή μνήμη ξέρετε ότι υπάρχει και μέσα στους κομματικούς σχηματισμούς. Και πολλοί ξεχνούν τους αγώνες που κάποιοι έδωσαν και κάποιοι δεν έδωσαν.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Κοιτάξτε, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν σχέση με την κοινωνία. Όταν έχεις φτιάξει πολιτική που έχει οδηγήσει σε ένα εκατομμύριο ανέργους, πρέπει να σιωπάς. Στην αρχαία Ελλάδα όχι μόνο σιωπούσαν. Και σε άλλες πολιτικές περιόδους της ανθρωπότητας. Όταν έχεις φτιάξει 300.000 λουκέτα και χάθηκαν 250.000 θέσεις εργασίας, πρέπει να σιωπάς. Όταν έχεις φτιάξει κατάργηση εισοδημάτων, όταν έχεις φτιάξει νεκρές πόλεις, πρέπει να σιωπάς.

Δείτε την πόλη μας, δεν υπάρχει άνθρωπος. Και κάνουν κάθε μέρα τρομοκρατία και εκφοβισμό. Δεν έλεγαν ότι θα χρεοκοπήσει η χώρα και θα βγει από το ευρώ; Αυτό ήταν μια απάτη, ένα εμπόριο φόβου. Δε λένε τώρα ότι έρχεται το PSI, η καταστροφή, έφυγε ο Νταλάρα και σταμάτησε η διαπραγμάτευση; Αυτό είναι ένα θέατρο, για να φτιάξουν μετά το θρίαμβο. Ότι να, το πέτυχαν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάντως μέχρι τώρα η πορεία προς την κόλαση είναι στρωμένη με θριάμβους, δυστυχώς. Το ζητούμενο είναι τι γίνεται για να πάμε στα πρακτικά, με το 13ο και 14ο μισθό. Πλέον υπάρχει μια σαφής υπόδειξη από την τρόικα, το είπε ο κ. Παπαδήμος, επιστολή με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου, υπάρχει λοιπόν σαφής υπόδειξη για περικοπή.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Μα αυτό είναι πασίγνωστο, αυτό το ήθελε ο ΣΕΒ. Καθαρά πράγματα. Όταν λοιπόν στράφηκαν πρώτα κατά του Δημοσίου..

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς θα το ανατρέψετε αν εκλεγείτε στην Προεδρία του ΠΑΣΟΚ;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Ακούστε κάτι: Εδώ η εγχώρια παρασιτική, μεταπρατική τάξη των επιχειρηματιών, ήθελε από τη δεκαετία του ’90 να μη συζητάμε ποτέ για την πραγματική Οικονομία. Καμία συζήτηση δημόσια, μόνο για τα δημόσια οικονομικά. Έλλειμμα, χρέος, πληθωρισμός, ότι αφορά το νόμισμα. Γιατί; Γιατί έχουν καταστρέψει τις επιχειρήσεις της χώρας, 30.000 νεκροταφεία υπάρχουν στις βιομηχανικές περιοχές της χώρας. Και θα έπρεπε να υπάρχει ένα τέτοιο μνημόνιο που να έχει 7.000 τρόικες και 30.000 Εισαγγελείς, να τους φωνάξει να τους πει «ελάτε εδώ, πώς φτιάξατε αυτά τα νεκροταφεία και γιατί τα κλείσατε;»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μα οι επιχειρηματίες ευθύνονται γι’ αυτό; Σοβαρολογείτε τώρα;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Φυσικά. Στην Ελλάδα υπάρχουν ευθύνες..

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γι’ αυτό το πράγμα οι επιχειρηματίες ευθύνονται και όχι ο πολιτικός κόσμος τα τελευταία 20 χρόνια;

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Δεν υπάρχει πολιτικός κόσμος υπάρχει προοδευτικός πολιτικός κόσμος και πολιτικός κόσμος συντηρητικός. Κι εγώ ανήκω στον προοδευτικό πολιτικό κόσμο. Και αντιστάθηκα. Υπάρχουν οι κυβερνήσεις, υπάρχουν τα κόμματα, υπάρχει το κράτος, υπάρχουν οι επιχειρήσεις, υπάρχουν τα Πανεπιστήμια, υπάρχει ο στρατός, υπάρχει η Αστυνομία, υπάρχει η εκκλησία, υπάρχουν δέκα κέντρα σε κάθε χώρα. Δεν είναι μόνο η πολιτική.

Η Πολιτική ηττήθηκε. Και ηττήθηκε από αυτή την παρασιτική επιχειρηματική τάξη. Μόνο το Δημόσιο είχαν στόχο. Για να συζητήσουμε τώρα για την Οικονομία. Γιατί έφτιαξαν 30.000 νεκροταφεία; Γιατί έχουμε φοροδιαφυγή 35 δις το χρόνο; Με τα όπλα το έκανε η Πολιτική; Το έκανε με κανόνες που δεν τους τηρούσαν πρώτον αυτοί που ήταν οι Διωκτικές Αρχές και αυτοί που δε δέχονταν να πληρώσουν τους φόρους.

Να πάμε στην εισφοροδιαφυγή που δεν πλήρωναν τ’ Ασφαλιστικά Ταμεία. Να σας πω για να είναι κατανοητό και στον κόσμο: Με παίρνει ένας επιχειρηματίας, γιατί γνωρίζω πάρα πολλούς από τη διακυβέρνηση, ανθρώπους που παράγουν, που σκοτώνονται, που εξάγουν, που πληρώνουν, που αγωνίζονται κάθε μέρα, υπάρχει επιχειρηματικός κόσμος που δουλεύει σκληρά και υπάρχουν και τα παρασιτικά τμήματα. Και μου λέει χρόνια πολλά για τις γιορτές. Μου λέει: «Πήρα τηλέφωνο το ΣΕΒ και τους ζήτησα ότι θέλω να κάνω αυξήσεις γιατί πάω καλά». Και του απάντησαν: «Θα σε λιώσουμε». Τους λέει «γιατί;» «Γιατί εμείς γράψαμε το μνημόνιο». Το μνημόνιο το έγραψε ο ΣΕΒ με τους συνεργάτες του, η Τράπεζα της Ελλάδας, ο Προβόπουλος…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τουλάχιστον αυτοί κ. Τζουμάκα έπιασαν κι ένα χαρτί και έγραψαν κάτι, κάποιοι άλλοι δεν το διάβασαν καν.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Οι άλλοι έχουν ευθύνες και θα πρέπει να σιωπήσουν. Και οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ απάντησαν στον επιχειρηματία: «Και είχαμε στόχους.» Ακούστε, σημασία έχουν οι στόχοι. «Πρώτον, να πάμε τις αμοιβές κάτω από 400 ευρώ. Και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Και κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Αλλά θα το κάνουμε αργότερα. Δεύτερον, να καταργήσουμε την εργατική νομοθεσία, να ξαναπάρουμε εμείς τη δύναμη στη χώρα. Τρίτον, να φέρουμε τη χώρα σε υποτίμηση, για να φέρουμε και κεφάλαια να κάνουμε επενδύσεις στο χώρο της ενέργειας και της πράσινης ανάπτυξης και της ανακύκλωσης και τέταρτον, να φτιάξουμε νέα ιδιωτικά μονοπώλια καταργώντας κάθε κρατική επιχείρηση.»

Και τώρα είναι το δεύτερο σχέδιο με το να μειωθούν οι αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί πάρα πολλοί ιδιωτικοί υπάλληλοι είχαν την αυταπάτη ότι τους έφταιγαν μόνο οι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα, δηλαδή οι μισθωτοί έφταιγαν. Ενώ εκ των υστέρων βέβαια, τέθηκαν τα πράγματα και από την προχθεσινή ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού, του Κώστα Σημίτη και από την κα Μέρκελ και από άλλους κύκλους, ότι αυτή ήταν εξωπραγματική πολιτική που στρεφόταν εις βάρος της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας και υπέρ παρασιτικών συμφερόντων που σηκώνουν κεφάλι κάθε μέρα.

Είμαι λοιπόν σαφής, ότι εμείς έχουμε άλλη πολιτική που εφαρμόζεται σε άλλες χώρες. Την προτείνει τώρα ο Ολάντ για τη Γαλλία που θα πάρει την Προεδρία, ο σοσιαλιστής…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα, γιατί εμείς εδώ είχαμε ακούσει ότι «λεφτά υπάρχουν». Είναι μεγάλη κουβέντα, θα σας παρακαλέσω να την κάνουμε μια άλλη φορά για να έχουμε περισσότερο χρόνο.

Σ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ: Μετά χαράς.

Θέμης Τζήμας: Τηλεοπτικά προϊόντα Πηγή: www.harta.gr

Από το ’89 και δώθε, “άνθισε” μέσα στο άναρχο και συχνά χυδαίο τηλεοπτικό τοπίο, το μοντέλο των τηλεοπτικών προϊόντων πολιτικής χρήσης: όλων αυτών δηλαδή των πολιτικών στελεχών που με τις “ευγενικές χορηγίες” των καναλαρχών και του εγχώριου παρασιτικού κεφαλαίου εκτοξεύθηκαν στην κορυφή του πολιτικού στερεώματος.

Με μηδενικούς συνήθως κοινωνικούς αγώνες, αξιοποιώντας πλήρως κάθε ικμάδα παλαιοκομματισμού στις “ηρωικές εποχές” του κομματικού φαινομένου αλλά και μέχρι σήμερα, ενδύθηκαν μετά το ’90 το μανδύα του “νεωτερικού”, του “εκσυγχρονιστή”, του “μεταρρυθμιστή”.

Χάρη στις στημένες τηλεοπτικές εκπομπές πλασαρίστηκαν ως “υπουργίσιμοι”, “πρωθυπουργίσιμοι”, “σοβαροί” και “αποτελεσματικοί”.

Διαπλεκόμενοι με καίριους επιχειρηματικούς παράγοντες, με ύφος μπλαζέ και αφόρητο σνομπισμό, πάντα με στρογγυλό πολιτικό λόγο και βολικό για τους ισχυρούς πάτρωνές τους.
Δόμησαν παλαιοκομματικού τύπου, προσωποπαγείς, εκλογικούς μηχανισμούς, την ίδια ώρα που πρωταγωνιστούσαν στη διάλυση και δυσφήμηση κάθε κομματική, πολιτική λειτουργία, ως μπανάλ, προκειμένου να δρουν ανεξέλεγκτα.

Αποθέωσαν τον αμοραλισμό και τον πολιτικό χαμαιλεοντισμό.

Έγιναν ευχαρίστως οι διακομματικοί υπηρέτες του μεγάλου και παρασιτικού κεφαλαίου, με αντάλλαγμα να είναι πάντα και παντού παρόντες και συμμετέχοντες.

Η τηλεόραση τους έδινε ψήφους και υπουργικούς θώκους, με αντάλλαγμα την πλήρη τους εξάρτηση από αυτήν. Είχαν τα καλύτερα προεκλογικά “σλοτς” αλλά μακριά από τα ΜΜΕ της διαπλοκής είναι ανύπαρκτοι.

Πολλοί από αυτούς προερχόμενοι από κατώτερα κοινωνικά στρώματα θαμπώθηκαν από “τη γοητεία της μπουρζουαζίας” το “κε υπουργέ”, την καλή ζωή.

Πήραν το χειρότερο οπορτουνισμό, αμοραλισμό και μικροαστισμό και το μετέτρεψαν σε “αξιοσέβαστη” στάση ζωής.

Τα τελευταία δύο χρόνια ωστόσο τα άλλαξαν όλα. Αρχικά, μέσα από τη στρατηγική των μνημονίων βγήκαν στα κάγκελα της υπεράσπισης του πλέον βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού.

Πήραν την προσδοκία των αφεντικών τους για γρήγορη λεηλασία του δημοσίου πλούτου και για κερδοφορία στη βάση της μαζικής φτωχοποίησης και τη μετέτρεψαν σε εκβιασμό, εκφοβισμό και εξύβριση του λαού. Στα στημένα πάνελ και στα κατευθυνόμενα δελτία ειδήσεων έβγαιναν για να μιλήσουν για την “ευτυχία του μνημονίου”, την “από- σοβιετοποίηση”, το “1.000.000 δημοσίους υπαλλήλους- δυνάστες του λαού”, “τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις”, “τα αναγκαία θύματα πολέμου”, “το μονόδρομο του μνημονίου”. Αποθέωναν τις πλέον αντικοινωνικές επιλογές, έβριζαν και λοιδορούσαν κάθε άλλη άποψη. Πρωταγωνίστησαν στο νεοφιλελεύθερο, δεξιό λαϊκισμό. Έγλυφαν τον πρώην πρωθυπουργό Παπανδρέου ως εθνικό κεφάλαιο, όπως κάνουν τώρα με το δοτό πρωθυπουργό Παπαδήμο και έφτυναν κάθε διαφωνούντα με τους μονόδρομους τους, όπως και τον ίδιο το λαό εν γένει.

Το χάος όμως που προκάλεσε η νεοφιλελεύθερη στρατηγική δεν το προέβλεψαν. Ούτε ότι ακόμα και οι μέντορές τους ή τα ΜΜΕ θα έδειχναν διατεθειμένοι να τους θυσιάσουν προκειμένου να σωθούν. Όντες μετρίων ικανοτήτων, ανιστόρητοι και χαμηλού επιπέδου υπάλληλοι δε διάβασαν για τη μοίρα των ομοίων τους σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Υπερεκτίμησαν τη σημασία τους για το σύστημα.

Στον πανικό τους μέσα, άλλοι υποκρίνονται τους εθνοσωτήρες που θυσιάζονται για το κοινό καλό, άλλο κραυγάζουν “Βάστα Παπαδήμο” και άλλοι θυμούνται ότι δεν ήξεραν τι υπέγραφαν και τι υπερασπίζονταν επί δύο χρόνια με φανατισμό.

Μάλλον δε θα καταλάβουν ούτε τι νέα μέτρα θα ψηφίσουν.

Είναι χρήσιμοι στο λαό διότι διά του κυνισμού τους αναδεικνύουν την αφόρητη μετριότητά τους, την ανυπαρξία των δήθεν εξαιρετικών ταλέντων τους, την απουσία κάθε σοβαρότητας, την αδυναμία τους να κάνουν μια πρόβλεψη της προκοπής έστω σε ολιγόμηνη προοπτική.
Το άγχος τους πλέον είναι το εξής ένα: η πολιτική και κοινωνική επιβίωσή τους.

Ως γνήσια, κενά τηλεοπτικά προϊόντα οδεύουν σε απόσυρση. Καλώς να πάνε, μαζί με τους παράγοντες που συνωθούνται γύρω τους για ένα ξεροκόμματο εξουσίας, τους παπαγάλους των ΜΜΕ και τους δήθεν ειδήμονες, που μάζεψαν στα επιτελεία της πλάκας που διαμόρφωσαν.

Αν δεχτούμε απλά να τους αντικαταστήσουμε με άλλους, της αυτής κατηγορίας και κατεύθυνσης θα είμαστε καταδικασμένοι ως λαός.

Αν επιλέξουμε αυτούς που εγκαίρως μίλησαν και διαφώνησαν με τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική, σε πολιτική βάση, έχουμε ελπίδα.

Τόσο απλά, τόσο καθαρά.

Ο Θέμης Τζήμας είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

" Έχουμε λύσες και είναι προοδευτικές γιατί είναι με την πραγματική Οικονομία και την Κοινωνια." Συνέντευξη στο περ. Επικαιρα, 19 Ιανουαρίου 2012.

1) Ερώτηση: Πολύ κακό για το τίποτα. Που καταλήξατε τελικά στο Εθνικό Συμβούλιο;

Απάντηση: Ίσα ίσα το αντίθετο γιατί στο ΠΑΣΟΚ το διήμερο αυτό ήρθαν η ηγεσία του και έκανε την αυτοκριτική της. Ήρθαν τα παραρτήματα των μεταλλαγμένων από τα ΜΜΕ και το παρασιτικό κεφάλαιο της διαπλοκής για να μας επιβεβαιώσουν ότι αποτελούν το μεγάλο μέρος του προβλήματος που προέκυψε στην ελληνική κοινωνία. Βέβαια ορισμένοι εμφανίστηκαν ως μεταμορφωμένοι, που ενώ ψήφισαν, στήριξαν και εφάρμοσαν αυτή την πολιτική ξαφνικά μεταμορφώθηκαν και αυτοί αποτελούν μέρος του προβλήματος. Ήρθαν επίσης, στο ΠΑΣΟΚ όσοι ενώ πριν καν υπογραφεί το μνημόνιο προέτρεπαν να προσφύγουμε στο ΔΝΤ τώρα κάνουν την αυτοκριτική τους. Συνολικά, ήρθαν στο ΠΑΣΟΚ όσοι αποδομούσαν την οικονομία από την μια πλευρά και την κοινωνία από την άλλη. Η συντριπτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ δε συμφωνεί και δεν συμφώνησε ποτέ με την νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Ο διαπιστευμένος στην κυβέρνηση, ενημέρωσε το ΠΑΣΟΚ για την επόμενη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης Παπαδήμου η οποία διαχειρίζεται ένα ακόμα αποτέλεσμα της μονεταριστικής πολιτικής που θα επιφέρει ένα ακόμη μνημόνιο για το νέο δανεισμό και τη διαγραφή ενός μέρος του χρέους που όταν εμείς ζητούσαμε την αναδιάρθρωση που τώρα γίνεται, είχαμε υποστεί οξεία επίθεση. Δηλαδή η ήττα της Προοδευτικής Πολιτικής συνεχίζεται. Δε χρειαζόμαστε επινόηση πολιτικών ούτε κρατικοποίηση της προοδευτικής πολιτικής ούτε υποστολή της διαπραγματευτικής ικανότητας της χώρας.

Συνειδητοποιήσαμε για ακόμα μια φορά ότι ο νεοφιλελευθερισμός και το ΠΑΣΟΚ στη συντριπτική του πλειοψηφία είναι ασυμφιλίωτοι, ότι η πολιτική που απορρέει από αυτό, λιτότητα, ύφεση, ανεργία, φτώχια δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ ΠΑΣΟΚ.

Τώρα, όσον αφορά τις διαδικασίες ανάδειξης ηγεσίας οι προοδευτικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ δε θα στηρίξουν νεοφιλελεύθερες, διαπλεκόμενες ή μεταμορφωμένες υποψηφιότητες και κάθε πολιτική που αποτελεί και αποτέλεσε μέρος του προβλήματος. Διαφάνηκε καθαρά ότι χρειαζόμαστε πολιτικές έξω από αυτήν την ζοφερή εξέλιξη.


2) Ερώτηση: Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είπε ευθέως στο Εθνικό Συμβούλιο ότι δεν θα είναι υποψήφιος Πρόεδρος και Πρωθυπουργός. Το είπε μόνο στο άτυπο Πολιτικό Συμβούλιο. Ο Φίλιππος Πετσάλνικος επέμεινε στη λύση της διαρχίας. Αποκλείετε να κατέβει ως υποψήφιος ο Γιώργος Παπανδρέου;


Απάντηση: Οι υποψηφιότητες προσδιορίζονται από το ιδεολογικό το πολιτικό το προγραμματικό πλαίσιο. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει πει ότι δεν θα ξανά είναι υποψήφιος. Η θέση μου είναι ότι τα αρχηγικά κόμματα και οι μονοπρόσωπες εξουσίες δε συμβάλλουν σε λύσεις στα προβλήματα που σήμερα και πάντα ήταν σύνθετα και χρειαζόμαστε συλλογική ηγεσία με πρόεδρο πρώτο μεταξύ ίσων και όχι αρχηγό έξω από συλλογικότητα. Γι’ αυτό πρότεινα ήδη τη θεσμοθέτηση δυο αντιπροέδρων στο ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις συνεργασίας που θα προκύψουν μετά τις εκλογές θα συζητήσουμε όλα τα ενδεχόμενα τους μικρούς ή τους μεγάλους συνασπισμούς.


3) Ερώτηση: Τα χρονοδιαγράμματα που ορίσατε είναι εξαιρετικά σφιχτά. Το ΠΑΣΟΚ θα κάνει προεκλογική εκστρατεία για τις εθνικές εκλογές, παράλληλα με τις εσωκομματικές;

Απάντηση: Είμαστε σε περίοδο πολιτικής κρίσης και μπορούμε να ανταποκριθούμε όπως και σε άλλες περιόδους πολιτικής κρίσης και το 1974 και το 1989.

4) Ερώτηση: Όποιος και αν κατέβει υποψήφιος τι ποσοστό προσδοκάτε να πάρει το ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές; Τι θα πείτε στον κόσμο;

Απάντηση: Το ΠΑΣΟΚ θα πάρει το ποσοστό ως ΠΑΣΟΚ σοσιαλιστικό και προοδευτικό κίνημα γιατί ο κόσμος θα γνωρίσει ότι δεν είναι το ΠΑΣΟΚ αυτό που είναι παράρτημα στα ΜΜΕ, παράρτημα της διαπλοκής τηλε-υπουργών τηλε-βουλευτών και τηλε-προϊόντων και θα πούμε στον κόσμο ότι αυτή η πολιτική ήταν έξω από τις αρχές του ΠΑΣΟΚ.

Κατά τη γνώμη μου υπήρχαν και υπάρχουν κι άλλες λύσεις.

Έχει σημασία να πεις αποφασιστικά αν είσαι με τον νεοφιλελευθερισμό ή με την κοινωνία αν είσαι με την ολιγαρχία και το παρασιτικό κεφάλαιο και τη διαπλοκή ή με την εργασία τα δικαιώματα και τις δίκαιες αμοιβές, αν είσαι με την κερδοσκοπία και τα καρτέλ ή με τους πολίτες. Θα πούμε επίσης με σαφήνεια τους όρους και τις προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση και οι πολιτικοί όροι προσδιορίζονται από το ότι όσοι αποτέλεσαν μέρος του προβλήματος και συνεχίζουν να υποστηρίζουν το νεοφιλελευθερισμό, το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και την εγχώρια διαπλοκή δεν μπορούν να αποτελέσουν μέρος της λύσης και θα πρέπει να σιωπήσουν. Και επίσης, πρέπει να είναι σαφής η στροφή στην παραγωγή και στις δυνάμεις εργασίας και όχι στην λιτότητα, στην ύφεση, στην ανεργία και στην φτώχεια. Πρώτα η οικονομία, αρκετά με τη δημοσιονομική υστερία.


5) Ερώτηση: Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το ΠΑΣΟΚ να καταρρέει και την Αριστερά (ιδίως ΔΗΜ.ΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ) να εισπράττουν δημοσκοπικά τη φθορά. Μπορείτε να επαναπατρίσετε όσους δηλώνουν δυσαρεστημένοι και πως;

Απάντηση: Ο κόσμος έχει αξίες έχει αρχές και έχει και συμφέροντα. Εμείς θα ξαναβάλουμε στη θέση της την προοδευτική πολιτική και ένα προοδευτικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση. Είμαστε αξιόπιστοι γιατί διαχρονικά έχουμε τις ίδιες απόψεις και την ίδια στάση απέναντι στο χρηματιστηριακό κεφάλαιο, στα παρασιτικά δίκτυα και στις συντηρητικές και σοσιαλ-φιλελεύθερες και μεταλλαγμένες πρακτικές μιας μειοψηφίας στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήρθαν από άλλα κόμματα ή αναδείχθηκαν από το κράτος και που συνέβαλλαν στην εκθεμελίωση του εργατικού δικαίου, των αμοιβών και των δικαιωμάτων των ανθρώπων, του καθημερινού μόχθου και στην εκτεταμένη διάλυση σημαντικών επιχειρηματικών προσπαθειών.

Η γνώμη μου είναι ότι οι πολίτες βρίσκονται κάτω από καταιγισμό εμπορίου φόβου σε συνδυασμό με τη δυσμενή θέση, και ως προς την εργασία και ως προς τις αμοιβές με αντίστοιχη μείωση εισοδημάτων. Θα ζητήσουμε να πρυτανεύσει η πολιτική ψήφος και η πολιτική διέξοδος και το ΠΑΣΟΚ μπορεί να συμβάλλει σε αυτό. Μπορούμε να ζητήσουμε ψήφο ως ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια μιας αντί-νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

6) Ερώτηση: Η τρόικα έχει αποδεχθεί ότι εν μέρει η «συνταγή» του Μνημονίου δεν πέτυχε. Κάποια δικά σας στελέχη το λένε επίσης. Τελικά γιατί μπήκαμε σ’ αυτή την διαδικασία; Ήταν αναπόφευκτη κατά τη γνώμη σας;

Απάντηση: Η τρόικα αποτελείται από υπαλλήλους υλοποιούν πολιτικές είναι σαν τους διαχειριστές υπουργούς της κυβέρνησης, που ορισμένοι τώρα μεταμορφώνονται. Η τρόικα διαχειρίστηκε ένα ακραίο συντηρητικό σχέδιο που εφαρμόστηκε και σε άλλες χώρες και απέτυχε. Ειδικότερα στη χώρα μας το μνημόνιο έπρεπε να περιλαμβάνει:

- τις επιχειρήσεις νεκροταφεία και την ανασυγκρότησή τους και όχι τους μισθούς των συνταξιούχων και των μισθωτών
- τη φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου αλλά και συνολικά την φοροδιαφυγή και άλλων στρωμάτων του πληθυσμού,
- την εισφοροδιαφυγή
-τον υπέρ-πλουτισμό
- την κερδοσκοπία
- τα καρτέλ

Η τρόικα αποτελείται από υπαλλήλους που εκπροσωπούν συμφέροντα δανειστών του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου καθώς και συμφέροντα του εγχώριου κεφαλαίου και της διαπλοκής. Γιατί είναι γνωστό ότι στη συγγραφή του μνημονίου, συμμετείχαν η τράπεζα της Ελλάδας που ποτέ δεν ήλεγξε την πιστωτική πολιτική των τραπεζών και είναι υπόλογη, ο σύνδεσμος ελληνικών βιομηχανιών, που έχει στους κόλπους του επιχειρηματίες που έπρεπε να είναι στον κορυδαλλό, νεοφιλελεύθεροι και μονεταριστικοί κύκλοι που περιφέρονται ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ όπως παλιά είχαν στρατοπεδεύσει στο χρηματιστήριο.

Αυτοί είχαν συμφέρον:

- να υποτιμηθεί η εργασία
- να κατεδαφιστεί το εργατικό δίκαιο
- να φτιάξουν νέα ιδιωτικά μονοπώλια
- να αποφύγουν την εποπτεία και τον έλεγχο στο τραπεζικό σύστημα.

Υπήρχαν άλλες λύσεις αλλά στα πλαίσια μιας προοδευτικής πολιτικής και τουλάχιστον ο Παπανδρέου είπε πως αυτή η πολιτική ήταν έξω από τις αρχές του ΠΑΣΟΚ. Υπήρχαν και υπάρχουν οι δυνατότητες για μια ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για δημοσιονομική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Αυτή η βιαιότητα, θα δυσκολέψει αρκετά στην νέα πορεία ανασύνταξης γιατί αφήνει πίσω της αρνητικούς όλους τους δείκτες.

7) Ερώτηση: Τι κόμμα είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ; Δεν πιστεύω να επιμένετε ότι είναι «Σοσιαλιστικό»;

Απάντηση: Το ΠΑΣΟΚ είναι σοσιαλιστικό κόμμα γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του και των στελεχών του είναι σοσιαλιστές. Τα τελευταία χρόνια όντως μια μερίδα μελών και στελεχών έχει ενσωματωθεί στο σύστημα και στις βαθειά συντηρητικές και δεξιές νεοφιλελεύθερες θέσεις, με τον εκμαυλισμό διαχείρισης κρατικών υποθέσεων, με την διασύνδεση με τη διαπλοκή και με την ένταξη στελεχών επισκεπτών και φιλοξενουμένων από άλλους χώρους και καθοριστικά ως παραρτήματα τηλεοπτικών εκπομπών, τηλεοπτικών προϊόντων ορισμένων ΜΜΕ. Η λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ θα δώσει την απάντηση σε αυτά τα φαινόμενα μετάλλαξης και υπονόμευσης της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικού κόμματος.

8) Ερώτηση: Όπως φάνηκε και από τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, κανείς πλέον από το κόμμα σας δεν μιλά με ιδεολογικούς όρους. Εσείς το τολμήσατε. Υπάρχουν ιδεολογικές οριοθετήσεις σήμερα ή μένουμε στο «Μνημονιακοί» εναντίον «αντιμνημονιακών»;

Απάντηση: Δε συμφωνώ. Πολλά στελέχη μιλούν με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους γιατί εκεί που τελείωσε η πολιτική, άρχισε η ζούγκλα και τη ζούμε τώρα. Αυτοί που μίλησαν με αυτούς τους όρους δεν έχουν σχέση με την πολιτική είναι αξιωματούχοι, είναι από τα εκφυλιστικά φαινόμενα του ΠΑΣΟΚ. Να σημειώσω ότι ένας αξιωματούχος τηλεπροϊόν είπε χαρακτηριστικά ότι «κάποιοι κατέχονται από παλαιονοοτροπίες». Το μεταλλαγμένο αυτό είδος δεν έχει αίσθηση ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφάρμοσε είναι ακόμα και πριν από τη γαλλική επανάσταση, δηλαδή ο παμπάλαιος να εμφανίζεται ως νεωτεριστής! Υπέδειξα υπάρχουν δεκάδες εκκλησίες της Μεταμορφώσεως της Σωτήρος μπορούν να μεταμορφωθούν όσο θέλουν...

Οι έλληνες πολίτες τους ξέρουν όσο κι αν τους κατασκευάζουν για να ελέγξουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Από υπάλληλοι στον δελτίο τον οχτώ είναι μεγάλη η απόσταση μέχρι την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.


9) Ερώτηση: Η έλλειψη πειστικών απαντήσεων στη σημερινή κρίση δεν είναι αποκλειστικά θέμα του ΠΑΣΟΚ, αλλά της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας. Από που να περιμένει εναλλακτικές ο πολίτης;

Απάντηση: Το μνημόνιο το μεσοπρόθεσμο και το νέο μνημόνιο είναι αποτελέσματα της ίδιας πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού του Ρήγκαν, της Θάτσερ, της Μέρκελ και του Σαρκοζύ, της Αμερικάνικης και της Ευρωπαϊκής δεξιάς. Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι οι σοσιαλιστές και ο νεοφιλελευθερισμός αποτελούν δυο διαφορετικούς δρόμους.

Άλλο πράγμα η ήττα διότι για παράδειγμα 24 κυβερνήσεις σήμερα είναι δεξιές και νεοφιλελεύθερες στην Ευρώπη και άλλο πράγμα η προσχώρηση.

Και οι Ευρωπαϊκοί λαοί που είχαν πειστεί ότι χωρίς εργασία και επιχειρήσεις θα πλουτίσουν με τη χρηματοβιομηχανία του νεοφιλελευθερισμού ήδη συνειδητοποιούν το αδιέξοδο και θα το βλέπουμε στην πορεία με την ανατροπή αυτών των πολιτικών. Δεν θα είναι μακρύς ο χρόνος που θα δούμε την κρίση στη Μ. Βρετανία που έγινε μια χώρα υπηρεσιών χωρίς παραγωγή και ούτω καθεξής.

Είμαστε με τους σοσιαλιστές στη Γαλλία που ο σοσιαλιστής υποψήφιος πρόεδρος Ολάντ προτείνει τις ίδιες λύσεις. Είμαστε με την ηγεσία του SPD στη Γερμανία που προτείνει παρόμοιες λύσεις. Είμαστε με κυβερνήσεις μεγάλων χωρών που αντί να ασχοληθούν με τη δημοσιονομική υστερία, έδωσαν προτεραιότητα στην πραγματική οικονομία και στην ανάπτυξη.

Έχουμε λύσεις και είναι προοδευτικές γιατί είναι με την πραγματική οικονομία και την κοινωνία. Τώρα γευόμαστε, όπως γεύτηκαν και άλλοι λαοί τα νεοφιλελεύθερα σχέδια της οικονομικής και κοινωνικής ερήμου.


10) Ερώτηση: Στηρίξατε με πάθος τον Γ. Παπανδρέου το 2007. Το μετανιώσατε;

Απάντηση: Από το 1974 είναι γνωστό ότι στηρίζω πολιτικές και όχι πρόσωπα. Δημόσια άσκησα και οξεία κριτική σε επιλογές στον αειμνήστου Αντρέα Παπανδρέου το ίδιο και σε επιλογές του Κώστα Σημίτη. Το ίδιο πράττω για δυο χρόνια τώρα τρεις μήνες πριν υπογραφεί το μνημόνιο στο Γ. Παπανδρέου. Υπερασπίστηκα την υποψηφιότητα του Παπανδρέου το 2007 διότι η παρασιτική ολιγαρχία και η διαπλοκή επεχείρησαν να καταλάβουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ με την επέλαση των ΜΜΕ. Ενώ έχουν και την κύρια ευθύνη για την σημερινή κρίση γιατί άρπαξαν 3 τρις δολάρια, τα τελευταία 25χρόνια δηλαδή 8 φορές το δημόσιο χρέος, γιατί πολλαπλασίαζε τον πλούτο της επί 7 φορές κάθε χρόνο κοκ.

Ε! Δε θα γίνουν τα κόμματα τμήματα των καναλιών, δε θα υπάρχουν υπουργοί νταβατζήδες που θα μοιράζουν σημειώματα για το ποιους βουλευτές θα καλούν τα κανάλια για το δικαίωμα του δημόσιου λόγου. Και σε αυτό το θέμα έχει μεγάλες ευθύνες ο Παπανδρέου που είχε τέτοιους υπουργούς ελεγχόμενους στο υπουργικό συμβούλιο και έχει και μεγάλες ευθύνες ο ελληνικός λαός που στέλνει στο κοινοβούλιο βουλευτές που λαμβάνουν σημειώματα για να έχουν την άδεια να μιλήσουν δημόσια. Πλήρης κατάπτωση του δημόσιου βίου και πλήρης κατάπτωση αυτού του τύπου της δημοσιογραφίας που προβάλει τους υπεύθυνους που δημιούργησαν το πρόβλημα, όσους αποτελούν μέρος του προβλήματος ότι θα αποτελέσουν την ελπίδα για την επίλυσή του.

Υπερασπίστηκα λοιπόν την υποψηφιότητα του Παπανδρέου για να υπερασπιστώ την αυτονομία της πολιτικής έναντι των συμμοριών που λειτουργούν στο κέντρο των Αθηνών και που παριστάνουν το δημόσιο βίο, το δημόσιο λόγο και που οδήγησαν και οδηγούν με τη δύναμη που άρπαξαν από την υποταγή και την ανοχή των πολιτικών, σε διαχρονική διάλυση τη χώρα και στη λαφυραγώγηση της.

Επιπλέον οδηγήθηκε σε παραίτηση από ομάδα διαπλεκόμενων υπουργών του και βουλευτών του. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ δεν γίνεται και με τον κλέφτη και με τον αστυνόμο! Αυτό είναι ένα ανέντιμο δίκτυο που λυμαίνεται τη χώρα από το 1985 και μετά, πλέον των 25 χρόνων. Το οποίο αναπαράγεται και αναβαπτίζεται και από το εκλογικό σώμα αλλά τώρα θα πέσουν οι μάσκες και θα το τραβήξουμε το παραβάν θα δείξουμε όλη την εικόνα. Και θα σταματήσει το θέατρο σκιών. Το μάθημα είναι σαφές, σύγκρουση και ανασύνταξη, σύγκρουση και δημιουργία, σύγκρουση εκκαθάριση του τοπίου και νέοι ορίζοντες.


11) Ερώτηση: Τι λάθη έκανε ως πρωθυπουργός επί διετία αλλά και ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2004 ο κ. Παπανδρέου;

Απάντηση: Δε συμφωνώ με τη θεωρία λαθών. Η θεωρία λαθών είναι μια παρακαταθήκη του ανθρώπινου πολιτισμού για τα εκ των υστέρων. Συγκρότησε ένα συντηρητικό πολιτικό επιτελείο που τα κύρια χαρακτηριστικά του δεν ήταν η πολιτική που πολιτική σημαίνει απέναντι σε οτιδήποτε είναι εχθρικό στην πολιτική. Επιτελεία χωρίς πολιτικούς δεν μπορούν να διαχειριστούν κρίσεις. Το επιτελείο ήταν συντηρητικών απόψεων κατά κύριο λόγο. Επιτελείο με συντηρητικές απόψεις ήταν επόμενο να ηττηθεί από την λαίλαπα των αγορών. Δηλαδή το ζήτημα, ήταν ζήτημα πρώτον, πολιτικών προσανατολισμών και δεύτερον, ζήτημα διαπραγμάτευσης. Ναι οι δανειστές ήθελαν να θέσουν όρους αλλά και η πολιτική ηγεσία πρέπει να θέτει όρους. Όλα αυτά όμως βασίζονται σε γενικότερες εκτιμήσεις και αντιλήψεις. Δηλαδή σε ποια όχθη είσαι, γιατί ήταν γνωστή η άλλη όχθη. Την ξέραμε την χρηματοβιομηχανία, τις ξέραμε τις ομάδες των κροίσων, τη σύγχρονη μαφία της οικονομίας που παριστάνουν τους οίκους και τις αγορές. Χρειαζόταν άλλες πολιτικές πρωτοβουλίες και συμμαχίες και κινητοποίηση της χώρας, κι όχι διαχείριση των απειλών από όλες τις πλευρές με τις πλέον αναξιόπιστες απειλές τύπου Τρισέ Αλμούνια και Γιουνκέρ.

Ο Γ. Παπανδρέου έχει πολιτικές ευθύνες, έκανε αυτοκριτική και δεν προσχώρησε. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι η διαπλοκή είναι εδώ, το παρασιτικό κεφάλαιο είναι εδώ, η ανομία στο τραπεζικό σύστημα είναι εδώ, οι έχοντες είναι στο απυρόβλητο και οι μη έχοντες σε ένδεια.

12) Ερώτηση: Σώζεται ως έχει το ΠΑΣΟΚ ή πρέπει να πάμε στη λογική του Ανδρέα Παπανδρέου το 1974 που – αρνούμενος να υπακούσει στις σειρήνες και να διατηρήσει την Ένωση Κέντρου - δημιούργησε νέο κόμμα; Ποιός υποψήφιος μπορεί να το κάνει αυτό;

Απάντηση: Αυτό θα το διασφαλίσουν η συντριπτική πλειοψηφία των μελών και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ που συνδέονται με την ελληνική κοινωνία και την εξέλιξή της. Αντίθετα από τις ομάδες στελεχών που χρησιμοποίησαν το ΠΑΣΟΚ ως όχημα που βρήκα ν στην πορεία τους και είναι γνωστές οι επιλογές τους, οι πρακτικές τους και οι συμπεριφορές τους.

13) Ερώτηση: Πως θα πείσετε την κοινή γνώμη όταν τα ίδα τα κορυφαία στελέχη σας, όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, υποστηρίζουν ότι η διετία ΠΑΣΟΚ γύρισε τη χώρα δεκαετίες πίσω και άφησε μια Ελλάδα καθημαγμένη και εξαθλιωμένη; Και πως κρίνετε τις υποψηφιότητες Βενιζέλου, Λοβέρδου, Καστανίδη;

Απάντηση: Θα μιλήσω για τις δικές μου θέσεις.

Οι απόψεις μας είναι εκ των προτέρων και όχι εκ των υστέρων. Πολέμησα τον νεοφιλελευθερισμό, επί Μητσοτάκη και τον οδηγήσαμε σε ήττα, μίλησα το 1995 για τις συνέπειες της καταστροφικής πολιτικής του ΔΝΤ, συγκρούστηκα μαζί με άλλους στο ΠΑΣΟΚ:
- με τα παρασιτικά συμφέροντα στο Υπουργείο μεταφορών,
- με τα εκφυλιστικά φαινόμενα σε συνδικαλιστικές οργανώσεις,
- ήρθα σε αντίθεση με το επιτελείο που ήθελε να επιβάλει αμοιβές κάτω από τον πληθωρισμό
- με την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας στις επιχειρήσεις , με τη παρασιτική οικονομία στον αγροτικό τομέα αλλά και στη μεταποίηση,
- με τη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία
- με τα καρτέλ.

Είναι μια συνεπής στάση υπέρ της οικονομίας, της παραγωγής, του παραγωγικού κεφαλαίου, της εργασίας και της δημιουργίας. Χωρίς μεταμορφώσεις, χωρίς την είσοδο στην πολιτική από το κράτος, χωρίς την είσοδο στην πολιτική από δίκτυα, ούτε ως κατασκεύασμα και τηλεοπτικό προϊόν. Ούτε μόνο για τη διαχείριση υποθέσεων και ούτε πολύ περισσότερο για την άσκηση καριέρας.

Ο Στέφανος Τζουμάκας στον REAL FM (19 Ιανουαρίου 2012)

Η συνέντευξη που παραχώρησε ο Στέφανος Τζουμάκας στον REAL FM την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2012.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ. 14-15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Πριν τη σύντομη παρέμβαση μου θα ήθελα να προβώ σε ορισμένα σχόλια. Πρώτον, το κεντρικό ζήτημα είναι η νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Μετά ακολουθούν οι αφηγήσεις γιατί αν δεν πούμε για τα αίτια της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης δεν θα βρούμε το δρόμο της προοδευτικής πολιτικής που χρειάζεται η χώρα, η ελληνική κοινωνία και η ΕΕ.

Γι’ αυτό δεν συμφωνώ με την μέχρι τώρα προβολή των αιτίων της κρίσης.

Και γι’ αυτό όταν ορισμένοι επιτέθηκαν προσωπικά κατά του Γ.Α.Π. έθεσα το ζήτημα ότι πολιτική πρέπει να αλλάξουμε.

Ο Γ. Παπανδρέου έχει πολιτικές ευθύνες για όλη την εξέλιξη, αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι η διαπλοκή είναι εδώ, το παρασιτικό κεφάλαιο είναι εδώ, η ανομία στο τραπεζικό σύστημα είναι εδώ, οι έχοντες είναι στο απυρόβλητο και οι μη έχοντες σε ένδεια.

Ο Γ. Παπανδρέου ως προσωπικότητα, έχει αρετές και ελαττώματα, όπως όλοι μας.

Όλοι οι συντηρητικοί στρέφονται εναντίον των προσώπων και όχι εναντίον των πολιτικών που ασκούν, ορισμένα στελέχη μας ξεπέρασαν κάθε μέτρο και γι’ αυτό θα πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους γιατί εμάς μας αφορά η προοδευτική πολιτική.

Ένας άνθρωπος με ιστορία στο ΠΑΣΟΚ και ανιδιοτελής μου έλεγε: ότι ορισμένοι άνθρωποι που δεν μπορούσαν να αντιληφτούν τις εξελίξεις μόλις ανήλθε ο Κώστας Σημιτης άρχισαν να κανιβαλίζουν την προσωπικότητα του Α. Παπανδρέου και μόλις ανήλθε ο Γ. Παπανδρέου την προσωπικότητα του Κώστα Σημίτη.

Ποιοι το έκαναν αυτό; Όσοι δεν είχαν βάθος, Όσοι δεν θέλουν να αναφερθούν στον καπιταλισμό, στο χρηματιστηριακό κεφάλαιο, στον νεοφιλελευθερισμό και στις πολιτικές που ασκούσαν οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ.

Τα αποδίδουν όλα στα πρόσωπα και όχι και στην εξέλιξη γιατί κατά καιρούς εμφανίζονται και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη άνθρωποι από την πολιτική που θέλουν να φτιάξουν και την Ελλάδα «βοναπαρατική». Δηλαδή εκλογή προέδρου από το λαό, πολιτική μιας περιόδου δηλαδή. Για ποιο σύστημα; για ποια οικονομία; για ποια κοινωνία; Και που αυτός ο Πρόεδρος θα διορίζει εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς από επιχειρήσεις και άλλους χώρους χωρίς πολιτική διαδρομή και τον έλεγχο της κοινωνίας και της πολιτικής.

Γι αυτό είναι κατεπείγον θέμα η συλλογική ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, και για αυτό έχω προτείνει την σύσταση δύο αντιπροέδρων. Και με βρίσκει σύμφωνο η άποψη που διατυπώθηκε ότι χρειάζεται πλέον ένα ισχυρό πολιτικό κέντρο.

Ένα μάθημα ακόμη θα πρέπει να πάρουμε από αυτή την κρίση: διότι το ζήτημα είναι τι θα κυριαρχήσει η οικονομία της παράγωγης και της ανάπτυξης ή η δημοσιονομική υστερία; Η κοινωνία της εργασίας ή οι στρατιές των ανέργων;

Αυτά είναι καθοριστικά προτάγματα και δεν μπορούν όσοι υποστήριξαν την ένταξη στο ΔΝΤ και τα αποτελέσματα του να έχουν δει τώρα όψιμα, το φως τους. Στην αρχαία Ελλάδα του Αριστοτέλη και στο σοσιαλιστικό κίνημα της Ευρώπης έκαναν την αυτοκριτική τους ή σιωπούσαν, αυτό πρέπει να κάνουν και τώρα.

Και έπρεπε να είναι εδώ και ο Κώστας Σημίτης όπως αύριο και ο Γ. Παπανδρέου ανεξάρτητα από τις διαφορετικές πολιτικές απόψεις που μπορούμε να έχουμε.

Έχει διαμορφωθεί ένα βαθιά συντηρητικό ρεύμα που συνέβαλε διαχρονικά και το ΠΑΣΟΚ, όταν καταλείφθηκε από αξιωματούχους που θέλουν να κάνουν καριέρα και σταμάτησε να συζητά ιδεολογικά και πολιτικά, για τις στρατηγικές της μιας και της άλλης όχθης που υπάρχουν σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες και αποκτήσαμε ομάδες διαχείρισης ή τηλεοπτικά προϊόντα αντί για πολιτικές ηγεσίες που θα έχουν όραμα και γνώση και θα δίνουν λύσεις και προοπτική. Διότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, όσοι έθεσαν το θέμα των προσώπων συνεχίζουν και αυτό το 2ημερο να υποστηρίζουν την ίδια πολιτική, πλην εξαιρέσεων.

Η πολιτική αυτή θα συνεχίζει να αναπαράγει τα αδιέξοδα στη χώρα. Πουθενά στον κόσμο η νεοφιλελεύθερη πολιτική δεν έδωσε λύσεις και διέξοδο. Δεν μας χρειάζονται αποσιωπήσεις. Γνωρίζουμε όλοι ότι η ηγεσία της χώρας ηττήθηκε στο διαπραγματευτικό πεδίο και υποχρεώθηκε να εφαρμόσει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική που είναι έξω από τις αρχές και την ιδεολογία μας ως σοσιαλιστικού κινήματος. Και ασφαλώς και έχει την αξία του αλλά δεν θα ρίχνουμε την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας ότι και άλλα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα ηττήθηκαν από τον νεοφιλελευθερισμό.

Πέραν της ήττας από τον νεοφιλελευθερισμό, έχουμε ήττα της ίδιας της Πολιτικής διότι ούτε η Μερκελ και Σαρκοζί είναι οι νικητές. Ενεργούμενα των διεθνών αγορών, του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου, των πιο σκληρών μερίδων της ολιγαρχίας των χωρών τους, των χρηματιστήριων της Φραγκφούρτης, του Λονδίνου της Νέας Υόρκης κλπ και των αντίστοιχων συμφερόντων πολυεθνικών τραπεζικών δικτύων όπως και των τραπεζών των χωρών τους.

Κρίσιμο θέμα που αφορά στη χώρα μας όπως και άλλες χώρες αποτελεί το γεγονός ότι εμφάνισαν την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου ως κρίση χρέους ενώ αυτή είναι το αποτέλεσμα όχι το αίτιο. Να σημειώσω εδώ πως όταν μιλούσαμε για αναδιάρθρωση του χρέους, μας έλεγαν ανεύθυνους, τώρα γίνεται αναδιάρθρωση και διαγραφή 100 δις. Βασικά προστάγματα του νεοφιλελευθερισμού που είναι γνωστά είναι ότι οι κυβερνήσεις και οι κοινωνίες αποτελούν μέρος του προβλήματος και οι αγορές και τα άτομα που προβάλλονται να αποτελούν τον πυρήνα των αντιλαϊκών επιλογών που ακολουθούν.

Χρειαζόμαστε λοιπόν, πολιτική απάντηση που ως ένα βαθμό έχει επιχειρηθεί σε άλλες χώρες εκτός Ε.Ε. Όλα τα άλλα ακλουθούν. Και το ζήτημα ήταν ότι από τη στιγμή που κυρίαρχη δύναμη στην Ε.Ε. ήταν οι αγορές, το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο και οι δανειστές, αυτοί θα έθεταν όρους.

Για να διευκολύνω τη συζήτηση, αν οι κυβερνήσεις ήταν από τα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δεν θα μπορούσαν να θέσουν αυτούς τους όρους.

Από τη στιγμή που δεν υπήρχε πολιτική ηγεσία αντι- νεοφιλελεύθερη στην ΕΕ έθεσαν τους όρους του νεοφιλελευθερισμού και στην ελληνική κυβέρνηση. Ό Γ. Παπανδρέου επέλεξε να μην συγκρουστεί προκειμένου να αποφύγει τη στάση πληρωμών. Η θέση μου είναι ότι θα έπρεπε να το έχει κάνει τότε. Δηλαδή να προβεί σε σύγκρουση. Δηλαδή να αρνηθεί αυτούς τους όρους. Βεβαίως αναγνωρίζω πως δεν υπήρξαν οι δυνάμεις καθότι και η εγχώρια ολιγαρχία είχε επιστρατευτεί σε ένα ντελίριο επιβολής κα υποστήριξης των όρων με συμμάχους πολιτικούς της διαπλοκής, το παρασιτικό κεφάλαιο και το εγχώριο τραπεζικό κεφάλαιο.

Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα που μας απασχολεί γιατί ο ελληνικός λαός αναζητεί το λόγο επιβολής αυτού του σχεδίου, γιατί το μνημόνιο είναι το αποτέλεσμα όχι το αίτιο. Ενώ το κεντρικό ζήτημα ήταν η νίκη του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των αγορών επί της πολιτικής ηγεσίας της Ε.Ε. καθώς το διευθυντήριο των Βρυξελλών, συνέπραξε στο να οδηγήσουν την πρώτη χώρα, τη χώρα μας, στο νεοφιλελεύθερο αυτό σχέδιο.

Το μνημόνιο ήταν το αποτέλεσμα όπως και τα υπόλοιπα σχέδια όπως και το σχέδιο της νέας δανειακής σύμβασης που ετοιμάζεται. Μην μεγαλοποιούμε λοιπόν, τα αποτελέσματα για να στήνουμε επιμέρους νίκες ή ήττες. Έχουμε συνολική ήττα της Προοδευτικής Πολιτικής και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ανασυνταχτούμε, να οργανώσουμε τη χώρα να συμμαχήσουμε με άλλες προοδευτικές δυνάμεις στην ΕΕ και να ανατρέψουμε αυτή τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα.

Εμείς ξέρουμε και από νίκες και από ήττες και μπορούμε να οδηγήσουμε σε ήττα αυτή την πολιτική. Όλα τα άλλα είναι εκ του περισσού. Και η προσπάθεια ορισμένων να προτάξουν προσωπικές ευθύνες είναι γιατί θέλουν να αποσιωπήσουν αυτή την πολιτική την οποία ορισμένοι θέλουν να συνεχίσουν. Και μάλιστα ζητούν και να αποτελέσουν τους διαδόχους και συνεχιστές αυτής της πολιτικής. Κατά τη γνώμη μου, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να σιωπήσουν και να κάνουν την αυτοκριτική τους. Όπως πιστεύω ότι πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους και ορισμένοι που τώρα αιφνίδια μεταμορφώνονται ενώ υποστήριξαν με κάθε τρόπο αυτή την πολιτική όχι χωρίς υπολογισμούς.

Ο Γ. Παπανδρέου σωστά είπε ότι αυτή η πολιτική ήταν έξω από τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, το έπραξε όμως. Και γι’ αυτό χρειάζεται να συμβάλλει και ο ίδιος στο να απαλλαγεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η χωρά από την νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Γνωρίζω επίσης, ότι και ελάχιστα μέλη του υπουργικού συμβουλίου αλλά και πολλοί βουλευτές δεν το έπραξαν οικειοθελώς.

Εκτίμησαν ότι οι νικητές της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας θα μας οδηγούσαν σε στάση πληρωμών.

Γνωρίζω όμως, πολύ καλά και το λέω μετά λόγου γνώσεως και ουδέποτε θα ανακαλέσω ότι υπουργοί και στελέχη του μεταλλαγμένου τμήματος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήδη έχουν προσχωρήσει σαν έτοιμοι από καιρό στη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Και είναι άλλο η ήττα και άλλο η προσχώρηση.

Και με όσους έχουν προσχωρήσει θα είμαστε σε διαρκή διαμάχη είτε μέσα είτε έξω ΠΑ.ΣΟ.Κ. Υπάρχουν άλλα νεοφιλελεύθερα κόμματα στα οποία μπορούν να προστρέξουν. Διότι και ο κ. Σαμαράς που εκπροσωπεί το νεοφιλελεύθερο κόμμα στην Ελλάδα, σύμμαχο της κύριας Μερκελ και του κύριου Σαρκοζύ φόρεσε αντιμνημονιακό ένδυμα όπως και ορισμένοι μέσα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., γιατί πρέπει να αναφέρω ότι τα περισσότερα στελέχη και μέλη δεν γνώριζαν και όταν είδαν τα βλαβερά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής άρχισαν να αναζητούν τις βαθύτερες αιτίες, δηλαδή τη σύγχρονη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού.

Επαναλαμβάνω τη θέση μου ότι η Ε.Ε. δεν είναι μιας συγκυρίας και ιδιοκτησίας των Μερκελ-Σαρκοζυ, των αγορών και του χρηματιστηριακού κεφαλαίου. Και αυτοί οι εκβιασμοί ούτε επαληθεύτηκαν, ούτε θα επαληθευτούν και μιλώ μαζί με τον ξενοδόχο, για να μην πει κάποιος ότι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε. Τον γνωρίζω το χορό. Είμαστε εδώ ορισμένοι που πολλά χρόνια τώρα, γνωρίζουμε τα της ΕΕ και τη διεθνή κατάσταση και συμπράξαμε στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής ένωσης.

Επιμένω σε αυτό το θέμα διότι άκουσα χθες τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης όπως δήλωσε και με την διαπίστευση του, κ. Βενιζέλο, σε μια ομιλία χωρίς την ταμπακέρα, μια ομιλία που θα μπορούσε να γίνει σε οποιοδήποτε κόμμα από τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης η οποία διαχειρίζεται ένα ακόμα αποτέλεσμα για να φέρει ένα ακόμη μνημόνιο. Δηλαδή η ήττα της Προοδευτικής Πολιτικής συνεχίζεται. Δεν χρειαζόμαστε επινόηση πολιτικών ούτε κρατικοποίηση της προοδευτικής πολιτικής ούτε υποστολή της διαπραγματευτική ικανότητας της χώρας.

Θέλουμε να μας ενώνουν ιδεολογία, πολιτική, αρχές, αξίες και πρόγραμμα. Η Κυβέρνηση για την οποία έχω πει την άποψη μου έχει τις πολιτικές της . Οι σοσιαλιστές θα έχουν τις δίκες τους. Η λογική των μονόδρομων και της μονοφωνίας ισχύει για άλλα καθεστώτα που δεν μπορούν να αποτελέσουν ποτέ μέρος της φυσιογνωμίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επανέφερε στη μνήμη μας μέρος της ιδρυτικής μας διακήρυξης που αναφέρεται στην ανεξάρτητη πολιτική της χώρας. Πολύ καλά έκανε. Διότι η ευρωπαϊκή ελίτ μετά την μη έγκριση του Ευρωσυνταγματος από δημοψηφίσματα είχε θέσει μία ομερτα -και τη γνωρίζουμε οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ- πως καμία ηγεσία δεν θα ξανά επιδιώξει κανένα δημοψήφισμα. Δηλαδή έξω από θεσμούς, μια ευρύτερη συνεννόηση προκειμένου να εμπεδωθεί ένα νέο-συντηρητικό σχέδιο όπου θα βαδίζουμε σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που κυρίαρχα θα είναι τα στοιχειά της αγοράς και όχι η πολιτική ενοποίηση και η εκλογή ηγεσίας και όπου θέλουν τον κυρίαρχο λόγο να τον έχουν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και τα μονοπώλια και όχι εργαζόμενοι και πολίτες.

Η ευρωπαϊκή δεξιά πάντα ήθελε την Ένωση ως αγορά. Εμείς συμβάλλαμε να βαδίσουμε προς την εξέλιξη μιας προοδευτικής Ευρώπης και όχι αγοραίας Ευρώπης. Ασφαλώς και μπορεί να έχει ο καθένας τους προβληματισμούς για το σε ποια στιγμή έπρεπε να τεθεί το δημοψήφισμα. Άλλο όμως αυτό.Κι εγώ έχω τη γνώμη ότι τα διλήμματα θα πρέπει να μπαίνουν σε περιόδους προϋποθέσεων.

Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να σηκωθεί μια ομάδα διαπλεκομένων στελεχών από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε σύμπραξη με τον ορυμαγδό της εγχώριας ολιγαρχίας η οποία είχε και άλλες επιδιώξεις για να μην πω μόνο άλλες επιδιώξεις, τότε υπάρχει τεράστιο θέμα στην παράταξη. Διότι δεν μπορεί να αποτελεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παράρτημα του νεοφιλελευθέρου διευθυντηρίου της ΕΕ, ούτε του παρασιτικού κεφαλαίου και ορισμένων ΜΜΕ.

Θέλω να στηλιτεύσω την αήθη συμπεριφορά του Προέδρου της Γαλλικής δημοκρατίας, του κ. Σαρκοζυ γιατί με τον γαλλικό λαό μας συνδέουν δεσμοί και ειδικά εμάς τους προοδευτικούς, που είμαστε ιδεολογική και πολιτική συνέχεια της γαλλικής επανάστασης και του διαφωτισμού, του Μάη του 68 και άλλων ιστορικών αγώνων τους προοδευτικού κινήματος στη Γαλλία.

Πρέπει ως ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε όλα τα διεθνή φόρα να στιγματίσουμε αυτή την αήθη συμπεριφορά.

Όπως το ίδιο πρέπει να πράξουμε και για την κα. Μερκελ γιατί ο γερμανικός λαός, η γερμανική πολιτική ζωή και διανόηση έχει αναδείξει πολλούς από τους δασκάλους μας, όπως ο Μπρέχτ, όπως ο Μαρξ, για τη στάση τους απέναντι στα δικαιώματα που έχουν οι πολίτες κάθε χώρας της ΕΕ και εμείς θα συμπαρασταθούμε στην εκστρατεία τόσο του σοσιαλιστη Ολάντ στη Γαλλία όσο και του Στανμπρουκ στη Γερμανία γιατί πρέπει να ηττηθεί αυτό το δίδυμο ως καταστροφικό για τις κοινωνίες και τους λαούς των χώρων της ΕΕ.

Γιατί θα πρέπει να μιλήσουμε -και αυτό αποσιωπήθηκε- για τα αίτια της κρίσης ηγεσίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ποιος την προκάλεσε την κρίση της ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ;

Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν στο δημόσιο βίο πρόσωπα που θα θεωρούσαν ότι θα διαταράσσονταν η θέση της χώρας από την άσκηση ενός δικαιώματος της.

Γνωρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι της στιγμής αλλά έχει διαδικασίες.

Επίσης η κρίση προκλήθηκε εξαιτίας του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας που δεν συμπαρατάσσεται με την νεοφιλελεύθερη πολιτική. Και μια ομάδα στελεχών αντί να το να αντιληφθεί αυτό, σηκώνοντας τα λάβαρα του νεοφιλελευθερισμού και του μνημονίου, απαιτούσε ακόμη πιο έντονες και βίαιες διαδικασίες. Μια ακόμη νίκη της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας και των αγορών και του εγχώριου παρασιτικού κεφαλαίου και της διαπλοκής.

Η επόμενη νίκη τους είναι η επιβολή ενός τραπεζίτη στην διακυβέρνηση. Εμείς ξέρουμε ότι σε κάθε καπιταλιστική χώρα, το Κεφάλαιο όταν διακυβεύονται τα πιο αγοραία συμφέροντα του, επιδιώκει να οδηγήσει την πολιτική σε ήττα, ακολουθούν οι τράπεζες και έπονται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Είναι γνωστό το έργο το έχει βιώσει η γενιά μου και επειδή έχουμε παραπεμφθεί και στα στρατοδικεία, υπάρχει ζήτημα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος και της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως κόμματος καθώς και άλλων. Είμαστε όρθιοι και θα ανατρέψουμε αυτό το φαινόμενο. Ξέρουμε, το έχουμε ξανακάνει.

Είναι προφανές ότι μετά την ήττα οι κυβερνητικές δυνάμεις της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησης Λ. Παπαδήμου δεν έστρεψαν και δεν στρέφουν τους προβολείς και την προσπάθεια τους προς το παράρτημα του διεθνούς χρηματιστηριακού και τραπεζικού συστήματος δηλαδή την ελληνική παρασιτική τάξη, την διάλυση της παραγωγικής βάσης της χώρας, την φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, την εξαγωγή κεφαλαίων, τον υπέρ-πλουτισμό, την κερδοσκοπία, τα καρτέλ.

Αυτά σχετίζονται με την συντηρητική σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου που δεν οργάνωσαν μια Προοδευτική Πολιτική απέναντι σε αυτά τα συμφέροντα και όλο το πεδίο οργανώθηκε με το μνημόνιο του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ, γνωστών «εκκλησιών» του νεοφιλελευθερισμού με βασικές επιδιώξεις την υποτίμηση της εργασίας, τη μείωση εισοδημάτων, τη διάλυση επιχειρήσεων, την ανεργία, τη νέα φτώχεια, τα συσσίτια, τους άστεγους και την κατάργηση κάθε δικαιώματος που συνδέεται με τις δυνάμεις της εργασίας.

Και ασφαλώς χωρίς κανένα έλεγχο και εποπτεία στο τραπεζιτικό σύστημα για τόσους πόρους που διατέθηκαν από το δημόσιο, καθώς θα μπορούσαν να ασκηθούν ποινικές διώξεις για το ότι τράπεζες χρηματοδοτούσαν τους μετόχους τους παραβιάζοντας κάθε νομοθεσία που αφορά την πιστωτική πολιτική.

Και η επίκληση της έλλειψης ρευστότητας και από πολιτικά πρόσωπα που συνηθίζουν να περιγράφουν χωρίς να αναφέρονται στα αίτια, μα αυτή είναι ακριβώς η κρίση που ξεκίνησε το 2008. Ότι το χρηματιστηριακό κεφάλαιο απώλεσε ένα μέρος του χάρτινου πλούτου του που είχε φτάσει να παράγει 1 τετρακις εκατομμύρια δολάρια όταν η παράγωγη της ανθρωπότητας προσεγγίζει τα 70 τρις δολάρια και θέλουν να εμφανίζουν την κρίση αυτή ως κρίση χρέους των κρατών του πλανήτη. Ενώ έχουν λαφυραγωγήσει τις δυνάμεις της εργασίας και κάθε παραγωγική δραστηριότητα τώρα εμφανίζουν και κρίση ρευστότητας. Το εγχώριο παρασιτικό κεφάλαιο είχε 3 στόχους: Την υποτίμηση της εργασίας, την κατάργηση της εργατικής νομοθεσίας και την οργάνωση των ιδιωτικών μονοπωλίων.

Ασφαλώς και αποτελούν προβλήματα της ελληνικής οικονομίας οι πελατειακές σχέσεις και η διαφθορά. Αλλά θα πρέπει να έχουμε αίσθηση της πραγματικότητας.

Τα κρίσιμα θέματα της ελληνικής οικονομίας είναι καταρχήν, η διάλυση της παραγωγικής της βάσης. Κανείς δεν έστρεψε τους προβολείς στα χιλιάδες νεκροταφεία των κατεστραμμένων επιχειρήσεων στις βιομηχανικές περιοχές της χώρας στην κερδοσκοπία, στα καρτέλ, στη φοροδιαφυγή. Γιατί σήμερα, αυτά είναι τα κυριότερα προβλήματα είναι η φοροδιαφυγή, η παραοικονομία η ανεξέλεγκτη εξαγωγή καταθέσεων σε ξένες τράπεζες και η εισφοροδιαφυγή και αυτά θα έπρεπε να είναι τα κεντρικά ζητήματα μιας προοδευτικής κυβέρνησης και να ενδιαφέρουν και τους εταίρους μας στην Ε.Ε.

Αντιθέτως, επιβάλλουν τις αγοραίες επιλογές τους εναντίον των δυνάμεων της παραγωγής, των παραγωγικών επιχειρήσεων και της εργασίας με αποτέλεσμα ιδιαίτερα την διάλυση υπηρεσιών που είναι επιφορτισμένες για την υποστήριξη παραγωγικών δραστηριοτήτων. Αυτή η πολιτική δεν έχει μέλλον, είναι αδιέξοδη και χρειαζόμαστε λύσεις που υπάρχουν και έχουμε υποδείξει.

Ως προς το σχέδιο του πολιτικού συμβουλίου δεν περιέχει το βασικό θέμα της εκλογικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ που αφορά στις εκλογικές συνεργασίες. Επίσης, αναφέρεται στα των ηγετικών οργάνων του ΠΑΣΟΚ. Εδώ όμως έχουμε ορισμένα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής στη χώρα: ανεργία 1 εκατομμ, κάτω από τα όρια της φτώχειας 2.7000000 στο περιθώριο και τα συσσίτια δεκάδες χιλιάδες, λουκέτα στις επιχειρήσεις, χρεοκοπίες, κατάρρευση εισοδημάτων, μείωση του εθνικού πλούτου κοντά στο 7%, εργασιακό μεσαίωνα με μιας ώρας εργασία, με δύο ώρες εργασία με εκ περιτροπής εργασία, κλπ. Και βέβαια αποτυχία στους στόχους και ως προς το έλλειμμα και στο χρέος και ως προς όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες. Κείμενο χωρίς πολιτική και ιδεολογικό προσανατολισμό. Ποια είναι η θέση μας για το νεοφιλελευθερισμό, για τις αγορές, το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, για τη διάλυση της παραγωγικής βάσης;

Θα ήθελα με βάση αυτές τις απόψεις να τοποθετηθώ στο θέμα το μετεκλογικό, της εκλογικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ που πρέπει να είναι σαφής ότι επιδιώκει μετεκλογικές συνεργασίες στη βάση μιας προοδευτικής και αντι-νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Είτε πρόκειται για μεγάλους και μικρούς συνασπισμούς. Δυο στρατηγικές θα συγκρουστούν στις εκλογές: η προοδευτική και η συντηρητική. Ο νεοφιλελευθερισμός και οι προοδευτικές δυνάμεις.

Έχω εκδηλώσει ήδη τη θέληση μου για να τεθώ στις διαδικασίες του πασοκ που αφορούν την διεκδίκηση ηγεσίας του. Θεωρώ ότι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι στο ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να αποδεχτούν υποψηφιότητες νεοφιλελευθέρων ούτε διαπλεκομένων και πρέπει να διατηρήσουν μεγάλες επιφυλάξεις για τις αιφνίδιες μεταμορφώσεις ορισμένων.

Εδώ πρόκειται για την ηγεσία ενός κόμματος που θα οδηγήσει τη χώρα γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι στο κέντρο του πολιτικού συστήματος δεν είναι υπόθεση ορισμένων επιδιώξεων αφορά τον ελληνικό λαό και την ελληνική δημοκρατία.

Θέλουμε να συνεχίσουμε και ανοίγουμε άλλο δρόμο. Το δρόμο που ξεκινήσαμε από το Φλεβάρη του 2010, τρεις μήνες πριν υπογραφεί το μνημόνιο, όταν ορισμένοι μας επιτίθονταν αλλά ήταν μαζί μας η βάση του ΠΑΣΟΚ, οι φίλοι, τα μέλη και τα στελέχη το δρόμο μιας προοδευτικής εξόδου από την κρίση με δυνατότητες και προοπτικές και τις έχουμε και μπορούμε μαζί με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης καθώς πολλές χώρες είναι σε προεκλογική εκστρατεία εναντία στο νεοφιλελευθερισμό και τις αγορές.

Σε αυτήν την μάχη είμαστε με τις δυνάμεις τις εργασίας, με τις δυνάμεις της παράγωγης και των παραγωγικών επιχειρήσεων, με το παραγωγικό κεφαλαίο, με τις δυνάμεις της αγροτικής παραγωγής και της υπαίθρου, με τις δυνάμεις του τουρισμού, με τις δυνάμεις της παιδείας και της εκπαίδευσης, με τις δυνάμεις των νέων τεχνολογιών και της καινοτομίας, με τις δυνάμεις του πολιτισμού και της οικολογίας.

Μα πρώτα από όλα είμαστε με τους άνεργους και τους ανθρώπους που είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Με τους ανθρώπους που είναι στα συσσίτια και άστεγοι.

Οι ψηφοφόροι, οι φίλοι, τα μέλη, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ κι όλοι οι πολίτες ανεξάρτητα από εντάξεις, θα δώσουν την μάχη για αλλαγή πορείας, για να οδηγήσουμε σε ήττα τον νεοφιλελευθερισμό και όλες τις πολιτικές επιλογές που απορρέουν από αυτόν για προοδευτική έξοδο από την κρίση.