Στις 21 και 22 Φεβρουαρίου 1973 καταλάβαμε το κτίριο της Νομικής Αθηνών ενώ οργανώσαμε και δεύτερη κατάληψη τον Μάρτιο του 1973. Τη κατάληψη της Νομικής την είχαμε προαποφασίσει τόσο στο επίπεδο των τοπικών φοιτητικών συλλόγων όσο και σε παράνομες οργανώσεις. Ήμαστε αποφασισμένοι να έρθουμε σε ανοιχτή σύγκρουση με την χούντα με όλες τις συνέπειες. Ήμαστε εναντίον του συστήματος που γέννησε τη δικτατορία.
Η χούντα ήταν επιλογή των ΗΠΑ στο πλαίσιο της διαίρεσης του κόσμου με τη συμφωνία της Γιάλτας και τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις, που η Ελλάδα υπέστη ένα καταστροφικό εμφύλιο και μια χούντα.
Ο ιμπεριαλισμός με τη Παγκοσμιοποίηση -στη μεταψυχροπολεμική εποχή· προσαρμόστηκε σε νέες οικονομικές μορφές εκμετάλλευσης, συσσώρευσης πλούτου, παρασιτισμού, διαπλοκής αλλά και διεθνούς ιεραρχίας κρατικών πολιτικών με τη κυριαρχία των ολιγαρχιών, ενισχύοντας πολιτικές και εξοπλισμούς του υπερεθνικού χαρακτήρα.
Σήμερα διανύουμε μια νέα μεταβατική περίοδο που προσδιορίζεται από:
1. Την όξυνση του Οικονομικού και Εμπορικού πολέμου από την ακροδεξιά ηγεσία των ΗΠΑ, με διάλυση του πολυμερούς εμπορίου που αποτελεί βασική αρχή του ΟΗΕ. Η εν λόγω απερίγραπτη ηγεσία επιδιώκει την οργάνωση «Ιδιωτικής Εταιρίας Ειρήνης» καθώς και όξυνση δευτερευουσών αντιθέσεων με την Ε.Ε. καθώς ο κύριος ανταγωνισμός είναι με τις αναπτυσσόμενες χώρες που επικεφαλής οικονομικά και τεχνολογικά είναι η Κίνα.
2. Τη συνέχιση των συμβατικών πολέμων που είναι σε εξέλιξη στην Ουκρανία και στη Γάζα καθώς και των εμφύλιων πολέμων στην Αφρική.
3. Των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και απειλών από την αρπακτική ηγεσία των ΗΠΑ. Την υποκατάσταση της ηγεσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από μια ομάδα ηγετών προθύμων στη πολεμική οικονομία, σε σύμπραξη με εταιρίες πολεμικού υλικού και με τη σύσταση ενός νέου διευθυντηρίου.
Η απόπειρα του νέου διευθυντηρίου της Ε.Ε. για νέα εξοπλιστικά προγράμματα, με συζητήσεις που αφορούν μέχρι και την απόκτηση ατομικής βόμβας, αποτελούν καταστροφικές επιλογές για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη αλλά και προαναγγελία μη ειρηνικών εξελίξεων τόσο στην Ε.Ε. όσο και διεθνώς. Βέβαια, στο δρόμο πρωτοστατούν και πάλι οι ΗΠΑ που διέρχονται κρίση ανταγωνισμού σε διεθνές επίπεδο.
Σημείο αναφοράς στην Ε.Ε. αποτελεί και το ότι οι 25 από τις 27 χώρες της Ένωσης να έχουν Δεξιές κυβερνήσεις, με άφωνες και χωρίς πρωτοβουλίες τις ηγεσίες των Δυνάμεων της προοδευτικής αντιπολίτευσης των 27 χωρών της Ε.Ε.
4.Τη Κυβέρνηση της Ελλάδας, παράρτημα με γνωστές επιλογές προσδιορισμού από το ασύδοτο και ασυνάρτητο σύστημα πολιτικών ευκαιρίας και παρασιτισμού όπου μεταξύ των άλλων επιδιώκουν ακόμη και την εμπλοκή ελληνικών Ανωτάτων Ιδρυμάτων σε έρευνες του ΝΑΤΟ. Με μια αντιπολίτευση που παραχωρεί τη δυνατότητα για μια νέα προοδευτική πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία στα πάγια μειοψηφικά των συσπειρώσεων, των συσχετισμών, των ποσοστών, του πολιτικού συνδικαλισμού και όχι μόνο.
5. Ιστορική η σημερινή εξέλιξη ως προς τις νέες διεθνείς ανακατατάξεις ανάμεσα στις αναπτυσσόμενες και τις ανεπτυγμένες χώρες, τη νέα κρίση του κεφαλαίου και τη χειραγώγηση από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα σε διεθνή, περιφερειακή και εθνική κλίμακα.
Στην κατάληψη της Νομικής 53 χρόνια πριν, ήμαστε συνειδητοποιημένοι και τοποθετημένοι απέναντι στη χούντα και στο σύστημα -που συνεχίζεται και τώρα - και δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι τα γεγονότα για την ανατροπή της χούντας.
Πήραμε απόφαση να έρθουμε σε αναμέτρηση που θα υπερβαίνει τις ατομικές πράξεις αντίστασης, που θα υπερβαίνει τις ανακοινώσεις.
Χρειαζόμασταν πρωτοβουλίες και πράξεις με συνέπειες αλλά που θα οδηγούσαν σε αντίσταση και έμπρακτα θα αποτελούσαν την αρχή του τέλους της χούντας.
Ακολούθησαν συλλήψεις βασανιστήρια, παραπομπές στο στρατοδικείο. Ακολούθησε το κίνημα του Ναυτικού, το πρώτο ψευδό-δημοψήφισμα για το τέως Βασιλιά Γλιξμπουργκ, η οπερέτα του Μαρκεζίνη και η αυθόρμητη κατάληψη και εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς που συγκλόνισε το κόσμο.
Η κατάληψη της Νομικής, ήταν μία πράξη καθαρά πολιτική. Πήραμε την υπόθεση στα χέρια μας γιατί μας αφορούσε η εξέλιξη. Ήταν η πρώτη μαζική και συλλογική αντίσταση που οργανώσαμε εναντίον των Συνταγματαρχών.
Το ερώτημα από τους Μπάμπαλη και Μάλλιο, κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων ήταν: «Γιατί δεν βγαίνετε στο βουνό;» «Θα σας ρίξουμε στο δρόμους, γιατί είστε σύμπτωμα και τα αφεντικά σας είναι εκτός της χώρας», ήταν η απάντησή μας. Η κατάληψη απομόνωσε τη χούντα και γιατί δημιουργήσαμε κίνημα για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Ήταν μια μαζική πολιτική πράξη που ενεργοποίησε την κοινωνία καθότι η χούντα, είχε μεν, οδηγήσει σε ανοχή από πολλούς Έλληνες, αλλά δεν μπόρεσε να αποκτήσει λαϊκή βάση, όπως σε άλλες χώρες που ήταν σε δικτατορικά καθεστώτα.
Οι διώξεις και η καταστολή ήταν το αδιέξοδο της χούντας, όπως αποδείχθηκε περίτρανα με την εξέγερση του Πολυτεχνείου που ακολούθησε.
Εμείς αποκαταστήσαμε εκεί, την ώρα της αναμέτρησης τον πολιτισμό μας, το φρόνημα μας, τα ιδανικά ενός λαού με ιστορία αγώνων για την ανεξαρτησία και τις ελευθερίες του.
Σήμερα χρειαζόμαστε συνολικά μια σταθερή πολιτική ειρήνης, συνεργασίας και έμπρακτη εφαρμογή των αρχών του διεθνούς δικαίου. Η κρίση ιδεών, συστημάτων, γεωπολιτικών στρατηγικών, δυτικά και ανατολικά, η συνέχιση -σε μια σειρά από χώρες- δικτατορικών συστημάτων με διαφορές μορφές μας θέτει την ευθύνη για την επανεξέταση βασικών επιλογών στη Χώρα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Μεσόγειο.
Από την εποχή της συνολικής ρήξης, γυρίσαμε σταδιακά στις επιμέρους ρήξεις και στη συνέχεια σε ήττες που δεν ανταποκρίνονταν στα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας που ήδη διέρχεται τρεις κρίσεις σε μια δεκαετία.
Η χώρα χρειάζεται -από χθες- αλλαγή πορείας με προάσπιση αρχών, ιδεών και θέσεων σε μια προοδευτική κατεύθυνση απέναντι σε μηχανισμούς, παρασκήνια και οργανωμένα συμφέροντα από μια προκλητική μειοψηφία που διευθύνει τα καρτέλ:
-Στις τράπεζες το καρτέλ των 4 τραπεζών εξάγει του 85% των κερδών στο εξωτερικό.
-Στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, με το 68,5% των μετοχών των εισηγμένων να ανήκουν σε ξένους και με τις συστημικές τράπεζες τα ποσοστά είναι ψηλότερα: Σε ξένους ανήκει το 92% της Eurobank, το 87% της Πειραιώς, το 84% της Alpha Bank και το 75% της Εθνικής.
-Στην ενέργεια που την κερδοσκοπία καθορίζουν το χρηματιστήριο του Άμστερνταμ, των ρύπων και το ολιγοπώλιο πέντε εγχώριων εταιριών καθώς και στα καύσιμα με οργανωμένες κερδοσκοπικές πρακτικές.
-Στα super market, το καρτέλ κερδοσκοπεί μετά βαΐων και κλάδων. Τέσσερις εταιρίες κατέχουν το 70% του κύκλου εργασιών. Η Ένωση Βιομηχάνων Τροφίμων, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο: Δεν άκουσαν. Δεν είδαν. Η κυβέρνηση υποτελής. Προμηθευτές και καταναλωτές υφίστανται την απληστία τους.
-Τα κονδύλια του ΕΣΠΑ τα οδηγούν σε υποδομές και βιτρίνες πολυεθνικών και στη μονοκαλλιέργεια του Τουρισμού και ξενοδοχείων και όχι στη παραγωγική βάση. Οι ΒΙ.ΠΕ. -Βιομηχανικές περιοχές- έχουν σκελετούς και αποθήκες. Η εγχώρια παραγωγή έχει υποκατασταθεί από κύματα εισαγωγών αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ. Η υποβάθμιση των Περιφερειών της χώρας αποτυπώνεται τόσο στο ότι το 50% του ΑΕΠ παράγεται στην Αττική και πλέον του 80% των Ελλήνων πολιτών διαβιεί σε αστικά κέντρα.
-Στο τομέα των κατασκευών με το ολιγοπώλιο από πέντε εταιρίες που ελέγχουν το 80% των έργων και με αθέμιτες συμπράξεις στα μερίδια. Μία δε εξ αυτών -με κοινοπραξίες-διαχειρίζεται έξι αυτοκινητόδρομους. Ανύπαρκτη η εποπτεία και ο έλεγχος της τήρησης των συμβάσεων παραχώρησης.
-Η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών Πειραιά, Θεσσαλονίκης, Ηγουμενίτσας και Ηρακλείου δημιούργησε ιδιωτικά μονοπώλια που ελέγχουν τη διακίνηση εμπορευμάτων. Η Ακτοπλοΐα σε ολιγοπώλιο. Με την επιβεβαίωση και της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Στις ασφαλιστικές εταιρείες το 90% της αγοράς το κατέχουν πέντε εταιρίες.
Η ολιγοπωλιακή διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι φυσικό φαινόμενο αλλά αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών. Τις συνέπειες τις βιώνει το 80% και πλέον των πολιτών με ακρίβεια, χαμηλή παραγωγικότητα και κοινωνικές ανισότητες.
Κατάσταση που επιδεινώνεται από τη θέση της χώρας που είναι τελευταία σε αγοραστική δύναμη, με υψηλά επιτόκια, με αδήλωτη ανεργία, με τζόγο, με φοροδιαφυγή, με ασύδοτη κερδοσκοπία στο χώρο των ακινήτων και της κατοικίας.
Ορισμένοι της νέας ολιγαρχίας περί άλλων τυρβάζουν. Προωθούν την ιδιοκτησία τους σε εταιρίες όπλων στο όνομα της βιομηχανίες των «συμμάχων». Τα βιώνουν οι εναπομείναντες στην η ΕΑΒ και την ΕΛΒΟ και όχι μόνο.
Η ηγεσία της κάθε μορφής δεξιάς επικαλείται την κανονικότητα και τη σταθερότητα. Σταθερότητα στη διαπλοκή και την κερδοσκοπία.
Σταθερά μονοπώλια και ολιγοπώλια, σταθερή ακρίβεια, σταθερά καθηλωμένες αμοιβές. Σταθερή φτωχοποίηση.
53 χρόνια μετά την Κατάληψη της Νομικής θα έπρεπε να κρίνεται νέα φάση για τη χώρα.
Να κρίνονται προγράμματα και σχέδια για τη θέση της χώρας και των Ελλήνων πολιτών στον 21αι. της 4ης και 5ης Βιομηχανικής Επανάστασης, για τον εθνικό σχεδιασμό, για την πραγματική οικονομία και την παραγωγή, για την διανομή, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, τις νέες τεχνολογίες, τον πολιτισμό, το περιβάλλον, για τους εθνικούς και κοινωνικούς μας στόχους.
Για μια δημοκρατική χώρα που θα έχει κυβέρνηση και όχι παράρτημα συμφερόντων, που θα αποδίδει δικαιοσύνη και δημοκρατικές αρχές.
Σήμερα, 53 χρόνια μετά την Κατάληψη της Νομικής επείγει να απομονώσουμε όσους υποκαθιστούν τη πολιτική με τη διαπλοκή, τη χειραγώγηση, και τη κυριαρχία του παρασιτικού κεφαλαίου.
Σήμερα που στο χώρο της πολιτικής καλλιεργούν τον καιροσκοπισμό, την ιδιοτέλεια και τη πολιτική αδράνεια με δηλώσεις και αντιδηλώσεις.
Την προοδευτική πολιτική τη δημιουργούμε με θέσεις, με πρωτοβουλίες και με τη θέληση του λαού και της νεολαίας. Και όχι με παραγγελίες εκλογικών ποσοστών σε δημοσκόπους αλλά ούτε με τα αντιπολιτικά σχέδια ορισμένων που θέλουν ελεγχόμενους συμπράττοντες στον έλεγχο του δημόσιου βίου για την επόμενη δεκαετία.
Για να γίνουν ξανά οι προοδευτικές δυνάμεις η εναλλακτική λύση στη χώρα, για να ανοίξουμε το δρόμο για την πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, για να ευοδωθούν έμπρακτα οι αξίες που μας ενέπνευσαν για μια κοινωνία δίκαιη στη χώρα που δοκιμάζεται. Έχουμε τις δυνατότητες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου